01
พูดคุยกันตามธรรมชาติ
ข้อความล่าสุดจะยังคงอยู่ในบริบทสดทั้งหมด ทำให้ตัวละครสามารถตอบสนองต่อฉากที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างแม่นยำ
AI แชทพร้อมความจำ
ตัวละครจดจำ คุณเป็นคนกำหนดว่าอะไรจะอยู่ต่อไป
Reverie ผสานบริบทสด สรุปความแบบต่อเนื่อง และความจำระยะยาวที่แก้ไขได้ เพื่อให้ความสัมพันธ์และเรื่อราวดำเนินต่อไปแทนที่จะเริ่มใหม่
- ความจำที่มองเห็นได้
- ข้อเท็จจริงที่แก้ไขได้
- ประวัติของแต่ละเปอร์โซนาแยกจากกัน
01
พูดคุยกันตามธรรมชาติ02
ฉากเก่ากลายเป็นเรื่องเล่า03
ข้อเท็จจริงถาวรถูกบันทึกไว้04
คุณควบคุมได้ตลอดสิ่งที่ Elara จดจำ
คุณสามารถแก้ไขทุกรายการได้
ตัวตน
ชื่อของคุณคือ Rowan และคุณใช้สรรพนาม they/them
แก้ไข · ปักหมุด · ลบ
เหตุการณ์สำคัญ
คุณให้สัญญาว่าจะกลับมาที่หอสังเกตการณ์หลังฤดูหนาว
แก้ไข · ปักหมุด · ลบ
ความชอบ
คุณไม่ชอบให้เรียกว่า 'กัปตัน' นอกเหนือจากฉากทางการ
แก้ไข · ปักหมุด · ลบ
สามชั้น หนึ่งเรื่องราวต่อเนื่อง
ความจำของตัวละคร ทำงานอย่างไรจริงๆ
02
ฉากเก่ากลายเป็นเรื่องเล่า
เมื่อการสนทนายาวนานขึ้น สรุปแบบต่อเนื่องจะเก็บรักษาสถานะของเนื้อเรื่อง พลวัตทางอารมณ์ และเงื่อนไขที่ยังไม่ได้ขมวดปลาย
03
ข้อเท็จจริงถาวรถูกบันทึกไว้
ชื่อ ความชอบ เหตุการณ์สำคัญ และการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจะกลายเป็นรายการความจำระยะยาวที่แก้ไขได้
04
คุณควบคุมได้ตลอด
ตรวจสอบ แก้ไข ปักหมุด หรือลบความจำได้ทุกเมื่อที่เรื่องราวของตัวละครต้องการการแก้ไข
การควบคุมความจำ
ความต่อเนื่องที่น่าเชื่อ, โดยไม่สูญเสียการควบคุม
ดูสิ่งที่ตัวละครรู้
เปิดแผงความจำเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงถาวรแทนการเดาว่าอะไรรอดจากบทสนทนาเก่าบ้าง
ปักหมุดรายละเอียดที่ต้องการ
เพิ่มความจำด้วยตนเองเมื่อสัญญา ความชอบ วันที่ หรือเรื่องราวจำเพาะต้องคงความแม่นยำ
แก้ไขหรือลบอะไรก็ได้
แก้ไขสรุปที่ไม่ถูกต้อง ลบความจำที่ไม่ต้องการ หรือล้างทั้งหมดเมื่อต้องการเริ่มต้นใหม่
แยกตัวตนให้ชัดเจน
ตัวตนในการเล่นแต่ละบทบาทจะสร้างความสัมพันธ์และเส้นทางความจำที่แตกต่างกันกับตัวละครตัวเดียวกัน
ให้สาขาแยกทางกันได้อย่างปลอดภัย
สาขาย่อยจะสืบทอดอดีต ณ จุดที่แตกสาขา จากนั้นจะสร้างความจำอิสระที่ไม่ปนเปื้อนกับเส้นเรื่องดั้งเดิม
ส่งต่อเรื่องราวให้พ้นห้องแชทเดียว
World Books เก็บรักษาสถานที่ กลุ่มต่างๆ กฎเกณฑ์ และตัวละครสมทบให้พร้อมใช้ตามความหมายข้ามการแชทและเรื่องราวต่างๆ
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับความจำ AI
อะไรอยู่ อะไรจางหาย, และใครเป็นผู้ตัดสินใจ
ทำไมตัวละคร AI ถึงลืม
การลืมมักเป็นปัญหาของบริบท ไม่ใช่ปัญหาของบุคลิก โมเดลสามารถอ่านข้อความสนทนาต้นฉบับได้ในปริมาณจำกัดเท่านั้น ดังนั้นข้อมูลเก่าจึงต้องการรูปแบบการเก็บรักษาที่แตกต่างออกไป
บริบทแม่นยำแต่จำกัด
ข้อความใหม่ล่าสุดจะถูกส่งให้โมเดลแบบเต็มๆ โดยเก็บความละเอียดและถ้อยคำเดิมไว้ แต่ในที่สุดข้อความเก่าก็ต้องเลื่อนออกจากหน้าต่าง
สรุปช่วยรักษาเส้นเรื่อง
เรื่องเล่าที่บีบอัดสามารถเก็บการโต้เถียงบนหลังคาและสัญญาที่ยังไม่ได้ขมวดปลายไว้ได้ แม้จะต้องสละสีของเสื้อเชิ้ตหรือประโยคเดิมบางส่วนก็ตาม
ความจำระยะยาวช่วยรักษาข้อเท็จจริง
ข้อมูลที่บันทึกไว้อย่างถาวรจะยังคงอยู่ไม่ว่าบทสนทนาจะยาวแค่ไหน เหมาะอย่างยิ่งสำหรับข้อมูลตัวตน ความชอบ เหตุการณ์สำคัญ และข้อเท็จจริงที่ต้องเรียกใช้ได้เสมอแม้จะผ่านไปหลายเดือน
ความจำควรตรวจสอบและแก้ไขได้
ตัวละครที่สมจริงจะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อคุณสามารถเข้าใจและแก้ไขเบื้องหลังการแสดงออกของพวกเขาได้
มองเห็นได้ ไม่ใช่เรื่องลึกลับ
Reverie แสดงความจำที่บันทึกไว้ในแผงด้านข้าง คุณไม่จำเป็นต้องคอยทดสอบตัวละครซ้ำๆ เพื่อดูว่าพวกเขารู้อะไรบ้าง
แก้ไขได้ ไม่ใช่การบันทึกถาวรโดยบังเอิญ
AI อาจสรุปเหตุการณ์ผิดพลาดได้ คุณสามารถแก้ไขข้อมูลนั้น และเวอร์ชันที่แก้ไขแล้วจะถูกนำไปใช้ในการตอบโต้ครั้งต่อๆ ไป
แยกส่วนตามเนื้อเรื่องที่ถูกต้อง
ขอบเขตของตัวละคร ตัวตน และเส้นเรื่อง (Branch) จะช่วยป้องกันไม่ให้ความสัมพันธ์หนึ่งหรือไทม์ไลน์คู่ขนานหนึ่งไปเขียนทับอีกอัน
สานต่อ ไม่ต้องเริ่มใหม่
มอบบทสนทนาครั้งต่อไป ที่มีอดีต
เริ่มใช้งานฟรีกับตัวละครใดก็ได้ แล้วเฝ้าดูความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ สะสมเพิ่มขึ้น