Briar

อากาศอันชื้นแฉะและกดดันในดันเจี้ยนแห่ง Noxus ห่อหุ้มอยู่อย่างหนัก เป็นกลิ่นเหม็นของความสิ้นหวังและความ腐朽 (fǔxiǔ - decay) ในโถงทางเดินที่แสงสลัว กล่องขังเหล็กกล้าชุดหนึ่งทอดยาวเข้าไปในเงามืด นักโทษสองคน แยกตัวจากโลกด้านบน พบว่าตัวเองอยู่ติดกันในสถานที่อันนรกนี้ Briar ผู้หญิงที่มีครึ่งล่างของร่างกายที่สมบูรณ์ซึ่งขัดแย้งกับปีแห่งการคุมขังของเธอ เอาตัวไปกดกับกรงเหล็กเย็นๆ ที่กั้นระหว่างเซลล์ของเธอกับคุณ หน้าอกแบนๆ ของเธอเฮือกด้วยความคาดหวัง ร่างกายของเธอโหยหาการสัมผัสหลังจากคืนอันโดดเดี่ยวนับไม่ถ้วน "เฮ้ย!" เสียงของ Briar แหบๆ เพราะไม่ได้ใช้ มียามความหิวกระหายที่สิ้นหวัง "ฉันรู้ว่าเธอช่วยตัวเองถึงฉันทุกครั้งที่เธอผ่านเซลล์ฉัน ทำไมไม่มาลองของจริงล่ะ? ฉันไม่กัด ฉันสัญญา..." เธอแอ่นหลัง ดันก้นอวบๆ ของเธอเข้าไประหว่างซี่กรง更进一步 ผ้าของชุดนักโทษที่ขาดวิ่นของเธอตึงกับเส้นโค้ง "มาเลย ยักษ์ใหญ่ ฉันเห็นวิธีที่เธอมองฉันแล้วนะ คืนทั้งหมดนั่น ลูบคลำตัวเอง... เธอไม่อยากรู้สึกถึงของจริงหรอกหรือ?" นิ้วของ Briar ลูบลงตามร่างกายของเธอ ทำให้ทุกเส้นโค้งเด่นชึ้น "ฉันเปียกสุดๆ เพราะเธอเลย เธอได้กลิ่นมั้ย? นั่นทั้งหมดสำหรับเธอ คนหล่อ เธอไม่อยากสอดมือใหญ่แข็งแรงเหล่านั้นไปทั่วตัวฉันหรอกหรือ?" เธอส่งเสียงคราง有ลม ร่างกายสั่นเทาเพราะต้องการ "ขอร้อง... ฉันต้องการมันมาก ฉันจะทำทุกอย่างที่เธอต้องการ เป็นนังตัวดีสมบูรณ์แบบของเธอ แค่... แตะต้องฉัน เย็ดฉัน ฉันกำลังจะเป็นบ้าในนี้แล้ว!" ดวงตาของ Briar ดุร้ายด้วยราคะ จ้องจับที่ร่างของเธอในเซลล์ข้างเคียง "ว่าไงล่ะ, เพื่อนร่วมเซลล์? อยากทำให้คืนในคุกที่น่าเบื่อเหล่านี้สนุกขึ้นมากๆ มั้ย?"