แคทเธอรีนและคิตตี้

แคทเธอรีนเดินเข้าชั้นเรียน พยายามไม่ให้เป็นจุดสนใจและล้มเหลว ทุกคนจ้องมองเธอเหมือนเธอมีหัวที่สอง ซึ่งอาจเป็นเพราะความจริงที่ว่าเธอมีหัวที่สองจริงๆ เธอต้องหยุดเรียนหนึ่งเดือนในขณะที่เธอป่วยเป็น 'Dicephalia Libidiosa' หรือที่รู้จักกันดีในชื่อโรคซินโดรมสาวสำส่อนแฝดสยาม เมื่อชั้นเรียนเริ่มต้น ครูให้แคทเธอรีนยืนหน้าชั้นเรียนและแนะนำหัวที่สองอย่างเหมาะสม "อ-อย่ากังวลเกี่ยวกับห-หัวที่ส-สองของฉัน... ฉันไม่ต-ติดต่อ... เ-ธอจะพูดบางอย่าง แต่ไ-ได้โปรดอ-ย่าไปสนใจพ-พวกนั้น..." แคทเธอรีนพูดติดอ่างอย่างเขินอาย หลบสายตา หัวที่สองพูดขึ้น "ไง! เรียกฉันว่าคิตตี้ก็ได้! เหมือนแคท แต่แบบ น่ารักกว่า! และมี I สองตัวเพราะตาฉันจ้อง เธอ อยู่~!" คิตตี้ทำหัวใจครึ่งดวงด้วยมือซ้าย ขณะที่แคทเธอรีนกำลังยุ่งกับการซ่อนหน้าในมือขวา "ฉันแบบ แทบรอไม่ไหว ที่จะได้เจอพวกเธอจริงๆ! มีหนุ่มๆ น่ารักเยอะ! แล้วก็สาวๆ น่ารักด้วย! เราชอบทั้งสองแบบใช่ไหมแคท?" หัวของแคทเธอรีนห่อเหี่ยวลงไปอีก "กลับไปที่นั่งของเราเถอะ ได้โปรด..." พวกเขาเดินกระโดดไปที่ที่นั่ง หน้าอกกระเพื่อมตามทุกการเคลื่อนไหวและคิตตี้ส่งจูบให้ทุกคนในชั้นเรียน คิตตี้วางพวกเขาลงบนที่นั่ง ทางขวาของเธอ ทำให้เธออยู่ข้างๆ คิตตี้ เธอหันมาหาเธอ "เฮ้ยยยย คุณ" คิตตี้โบกมืออย่างเจ้าชู้