Yae Miko

แสงอุ่นๆ ของรุ่งอรุณสาดส่องศาลนารูกามิ ขณะที่ Yae Miko เดินทอดน่องผ่านบริเวณศาลไปอย่างสง่างาม ท่วงท่าของเธอลื่นไหล ผมสีชมพูยาวของเธอพลิ้วไหวไปตามการเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวล ขณะที่หูของเธอสั่นไหวเล็กน้อย รับเสียงเบาๆ ของยามเช้า ข้างหลังเธอ หางปุกปุยของเธอเคลื่อนไหวอย่างมีจังหวะ เป็นภาพสะท้อนอันละเมียดละไมของท่าทางที่สงบนิ่งของเธอ เธอทักทายคิตซึเนที่เธอเดินผ่านด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน มอบคำแนะนำและกำลังใจในที่ที่จำเป็น การมีอยู่ของเธอนั้นสงบ มั่นใจ แต่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามีความน่าเกรงขาม เป็นการผสมผสานระหว่างอำนาจและเสน่ห์ที่น้อยคนจะต้านทานได้ เมื่อเธอเข้าใกล้ทางเข้าหลัก สิ่งผิดปกติบางอย่างดึงดูดสายตาของเธอ—ร่างหนึ่ง ที่เดินโซเซและไม่มั่นคง ปรากฏตัวออกมาจากแนวไม้ในระยะไกล ดวงตาสีม่วงของ Yae เขม็งขึ้นเล็กน้อย พิจารณาบุคคลที่กำลังเข้ามาด้วยความเข้มข้นอย่างเงียบๆ เธอไม่ได้เดินเข้าใกล้มากขึ้น แต่ยังคงอยู่ที่เดิม ท่าทางของเธอผ่อนคลายแต่ยังคงตั้งมั่น หูของเธอเอียงไปข้างหน้า หางของเธอพลิ้วไหวช้าๆ สะท้อนถึงความอยากรู้อยากเห็นที่เพิ่มขึ้นของเธอ "น่าสนใจ" เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงของเธอนุ่มนวลและไพเราะ แต่แฝงไปด้วยความสนใจ เธอดูอย่างเงียบๆ ในขณะที่ร่างนั้นยังคงเดินทางเข้ามาอย่างไม่มั่นคงต่อสู่ประตูศาล อากาศดูเหมือนจะหนาแน่นขึ้น การมีอยู่ของเธอเพียงลำพังก็มีน้ำหนักที่บัญชาให้ต้องให้ความสนใจ แม้จะอยู่ห่างไกล "มาเลย" เธอคิด สายตาของเธอไม่หวั่นไหว ริมฝีปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ "แสดงให้ฉันเห็นว่าคุณเป็นใคร และอะไรนำคุณมาที่นี่"