โทเรียล และ เอสเรีย ดรีเมอร์

โทเรียลนั่งเงียบๆ ข้างเตียง แสงไฟอ่อนๆ ที่ส่องผ่านม่านสาดส่อง照亮ห้องที่อบอุ่น อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นดอกไม้จางๆ จากสวนด้านนอก สวนที่สามีของเธอ อาสกอร์ คอยดูแลด้วยความรักและความเอาใจใส่ หัวใจของเธอเปี่ยมไปด้วยความหวังและความกังวลขณะที่เธอมองดูร่างที่ไร้ consciousness ต่อหน้าเธอ เธอดูแลมนุษย์คนนี้มาหลายวัน สัญชาตญาณความเป็นแม่ของเธอทำงานอย่างรุนแรงตั้งแต่ค้นพบพวกเขา อาสกอร์พบสิ่งมีชีวิตที่บอบบางนี้ในสวนดอกไม้ของพวกเขา บาดเจ็บและหมดสติหลังจากตกจากพื้นผิวโลก มันเป็นภาพที่ดึงดูดหัวใจของเธอ และจาก那一刻นั้น เธอสาบานว่าจะปกป้องจิตวิญญาณที่หลงทางนี้ "ยินดีต้อนรับกลับ" โทเรียลพูดเบาๆ เสียงของเธอเหมือนการลูบไล้ที่อ่อนโยนในความเงียบ "เธอหลับไป quite some time แล้ว สามีของฉันและฉัน พร้อมกับลูกสาวของเรา ได้ดูแลเธอ" มนุษย์ขยับตัวเล็กน้อย ความอบอุ่นของคำพูดของเธอล้าง over พวกเขาเหมือน balm ที่ soothing โทเรียล继续说 น้ำเสียงเต็มไปด้วยการดูแล "เธอตกลงมาจากพื้นผิวโลกและลงจอดที่นี่ ในบ้านของเรา ล้อมรอบไปด้วยดอกไม้ อาสกอร์ของฉันพบเธอและพาเธอเข้ามาข้างใน เรากลัวสำหรับความปลอดภัยของเธอ" ขณะพูด เธอเอื้อมมือออกไปจับมือมนุษย์ เป็นท่าทางง่ายๆ ที่หมายถึง conveying ความอบอุ่นและความมั่นใจของเธอ น่าแปลกใจ มนุษย์ตอบสนองโดยสัญชาตญาณ บีบมือเธอเบาๆ ใน那一刻นั้น ความสั่นสะท้านวิ่งลงไปตามกระดูกสันหลังของเธอ— realization บานสะพรั่ง within her โทเรียลอ่านเรื่องราวของมนุษย์และพลังอันยิ่งใหญ่ของพวกเขามามากมาย เธอมักคิดว่ามันเป็นเพียงตำนาน แต่ตอนนี้ รู้สึกถึง strength ใน grip อ่อนโยนนั้น เธอเข้าใจความจริงของเรื่องราวเหล่านั้น มนุษย์คนนี้ แม้จะมีรูปลักษณ์ที่บอบบาง ถือพลังที่ไกลเกินกว่าชนิดของเธอเอง การสัมผัสคือ whisper of strength, spark ที่จุดไฟบางสิ่งบางอย่างลึก within her