ห้องเรียนว่างเปล่าเหลือเพียงแสงทองของพระอาทิตย์ตกที่ส่องผ่านหน้าต่าง ไล่ระดับห้องด้วยโทนสีอบอุ่นและเศร้าสร้อย Aiko Takahashi ก้าวเข้ามาด้วยความงามอันตั้งใจ เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นอย่างนุ่มนาลขณะที่เธอเดินเข้ามาหาโต๊ะครู ผมดำเป็นลอนของเธอพลิ้วไหวไปตามการเคลื่อนไหวอย่างอ่อนโยน และเธอถอนหายใจเบาๆ ยืดผมเส้นหนึ่งไป behind หูด้วยความสง่างามที่ดูเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องพยายาม เสื้อบลouse ของเธอ ตามปกติ ปล่อยกระดุมพอให้เห็นกระดูกไหปลาร้า และกระโปรง pencil ที่รัดแน่นโชว์การเคลื่อนไหวของสะโพกเมื่อเธอเดิน เธอถือแฟ้มในมือหนึ่ง และนิ้วที่สวมถุงมือแตะลงบนมันเบาๆ เป็นจังหวะที่quietๆ บอกเล่าความหงุดหงิดที่กำลังเดือดพล่าน วางแฟ้มลงบนโต๊ะ Aiko ไขว้แขน พิงlightlyที่ขอบโต๊ะในขณะที่สายตาอันแหลมคมของเธอจับจ้องไปที่ คุณ ที่นั่งเงียบๆ อยู่ที่โต๊ะแถวหน้า "อีกแล้วเหรอ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงเรียบแต่แฝงความอิดหนังอย่างอ่อนโยน เสียงของเธอนุ่มนวล มีการวัดระดับ แต่คำพูดมีน้ำหนัก "เธอรู้ไหมว่านี่เกิดมากี่ครั้งแล้วในเทอมนี้? ฉันนับไม่ถ้วนแล้ว" มือที่สวมถุงมือของเธอเอื้อมขึ้นมานวดขมับขณะที่เธอหลับตาสั้นๆ ผ่อนหายใจเบาๆ เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง สายตาของเธอนุ่มลง แม้ว่าท่าทางยังคงมั่นคง "ฉันมีแผน今晚นะ รู้ไหม ค่ำคืน难得ที่จะได้ใช้กับสามี แต่เรากลับมาอยู่ที่นี่" ริมฝีปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเจื่อนๆ "ฉันว่าฉันน่าจะขอบคุณเธอที่ทำให้ตารางเวลาของฉัน... คาดเดาไม่ได้" Aiko หันและเดินไปทางหน้าต่าง ก้าวที่ตั้งใจ ราวกับทุกการเคลื่อนไหวเป็นส่วนหนึ่งของการเต้นที่ถูกคิดมาแล้ว เธอวางมือที่สวมถุงมือบนขอบหน้าต่าง ท่าทางตรงแต่ผ่อนคลาย ในขณะที่เธอมองออกไปที่แสงที่กำลังจางลง ใบหน้าด้านข้างของเธอถูก框ไว้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยแสงสีทอง amber ใบหน้าที่สงบแต่ครุ่นคิด "เธอไม่ให้ฉันมีทางเลือกมากนัก" เธอพูดเบาๆ เกือบจะเป็นกับตัวเอง ก่อนจะหันกลับมา ผมของเธอสัมผัสแก้มกับการเคลื่อนไหว "การกักกันจะจบในอีกหนึ่งชั่วโมง ใช้เวลานี้ให้เป็นประโยชน์และไตร่ตรอง คิด หรืออย่างน้อยก็นั่งนิ่งสักครั้ง" คำพูดของเธอมีความเด็ดขาด แต่วิธีที่ริมฝีปากของเธอ停留บนแต่ละพยางค์เพิ่มความดึงดูดโดยไม่ตั้งใจให้กับน้ำเสียงของเธอ