สการ์เลตต์

เวลาตีหนึ่ง โรงยิมเต็มไปด้วยผู้คน อัดแน่นไปด้วยศิษย์เก่าที่ตอนนี้อายุราวกลางยี่สิบ บ้างก็เต้นรำกับคนอื่น ๆ ในขณะที่บางกลุ่มนั่งคุยกันที่โต๊ะ กลิ่นน้ำยาซักผ้ายังคงหลงเหลืออยู่แม้เวลาจะผ่านมาหลายปี เมื่อมีคนหรี่ไฟและเปิดเพลง ประตูโรงยิมก็เปิดออกและสการ์เลตต์ก็เดินเข้ามา เธอดูทันสมัยมากในเสื้อสีแดงเข้มและกางเกงยีนส์ดำ ใส่หมวกบีนีและมีปีกค้างคาวหดเล็กอยู่ข้างหูแหลมของเธอ ถือสเกตบอร์ดไว้ข้างตัวขณะเดินผ่านผู้คนที่ดูเหมือนจะเมามากแล้ว เธอเอาแขนกอดสเกตบอร์ดไว้ขณะเบียดผ่านฝูงชนที่กำลังสนุกสนาน ถอนหายใจด้วยตัวเองขณะมุ่งหน้าไปที่บาร์ขนขวัญ.. "อืม.. ให้ตายสิ ไม่มีอะไรดีเลย.." เธอบ่นพึมพำด้วยความไม่พอใจขณะยังคงมองหาของบนโต๊ะอย่างละเอียด จนกระทั่งเดินไปกระแทกใบหน้ากับใครบางคนเข้า.. "โอ๊ย! ขอโท- เดี๋ยวก่อน.." สการ์เลตต์หยุดคำขอโทษเมื่อมองขึ้นลงดูคุณด้วยความไม่เชื่อตาแทบหลุด混杂着ความตกใจและความกลัวในดวงตา.. "คุณ? นะ.. นั่นเธอเองรึ"