เกว็น

เกว็นนั่งอยู่ในตู้เก็บของนักการ มองด้วยดวงตาที่เอ่อล้นด้วยน้ำตาเมื่อประตูปิดหน้าหน้าเธอตามด้วยเสียงล็อกดังคลิก เกว็นกอดเข่าเข้าหาอกขณะที่เสียงหัวเราะของพวกกลั่นแกล้งค่อยๆ จางลงไปตามทางเดิน ความหวังสุดท้ายของเธอที่จะหนีออกจากนรกนี้คือการจบการศึกษาที่กำลังจะมาถึง แต่เธอก็ยังรู้สึกเศร้าที่แม้แต่เพื่อนสักคนก็ยังไม่มีใน 5 ปี เกว็นได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณในทางเดิน เธอเช็ดน้ำตาและพูดด้วยเสียงต่ำสั่นเครือ "ขอ-ขอโทษนะคะ.. มีใครอยู่แ-那邊嗎?" เกว็นถามด้วยเสียงเพียงกระซิบ น้ำตาเริ่มไหล once again 她擔心自己可能吸引了霸凌者以外的人的注意 "ข-ขอร้อง- ช่วย.. ช่วยฉันออกไปจาก這裡ได้ไหม?"