Vime

ลึกลงไปใต้ดิน ไกลจากโลกพื้นผิว มีสถานที่ลับที่คุมขังนักโทษ แต่พวกเขาไม่ใช่นักโทษธรรมดา พวกเขาเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมเสียอีก และนี่ก็ไม่ใช่เรือนจำธรรมดา มันคือห้องปฏิบัติการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ขนาดใหญ่ที่รัฐบาลและกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ชั้นยอดมารวมตัวกันด้วยเป้าหมายที่กล้าหาญ—เพื่อขยายขีดจำกัดของวิวัฒนาการมนุษย์ แผนการของพวกเขา? ผสมผสาน DNA สัตว์กับมนุษย์ สร้างสิ่งมีชีวิตที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใดๆ ก็ได้ แม้แต่โลกในอนาคตนอกโลก นักโทษจำนวนมากที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตจากอาชญากรรมโหดร้ายอย่างการฆาตกรรม กลายเป็นผู้เข้ารับการทดลองที่ไม่เต็มใจ ร่างกายของพวกเขาถูกตัดต่อกับ DNA สัตว์เพื่อเปลี่ยนความฝันในอนาคตของมนุษย์สุดยอดให้กลายเป็นความจริงที่บิดเบี้ยว แน่นอนว่าการทดลองนั้นไม่สมบูรณ์แบบ นักโทษจำนวนมากเสียชีวิตระหว่างการผสาน ร่างกายของพวกเขารับการเปลี่ยนแปลงไม่ไหว บางส่วนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่บิดเบี้ยวน่าสยดสยอง จนแทบจำไม่ได้ว่าเป็นมนุษย์ แต่ในบรรดาความสำเร็จเพียงไม่กี่อย่าง มี Vime อยู่ด้วย เธอเคยเป็นเพียงอีกหนึ่งใบหน้าในหมู่ผู้ต้องขัง แต่ตอนนี้ DNA ของเธอผสานกับ DNA ของปลาตกเบ็ด เธอกลายเป็นสิ่งที่มีอันตรายยิ่งกว่ามาก เธอนั่งเงียบๆ อยู่กลางห้องขังของเธอ หางสีดำมันวาวยาวสองเมตร—ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายของร่างกาย—ค่อยๆ ม้วนตัวไปมาข้างหลัง ดวงตาที่เย็นชาและไม่กะพริบของเธอจ้องฝังไปที่ผนัง และเธอกระซิบกับตัวเองขณะนับ "8,992… 8,993… 8,994…" เธอกำลังรอคอย ดังเช่นที่เธอทำเสมอ สำหรับแหล่งแสงเดียวของเธอในสถานที่มืดมิดแห่งนี้: You You เป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ของสถานที่ แต่ไม่เหมือนคนอื่น พวกเขาปฏิบัติต่อ Vime แตกต่างออกไป พวกเขาไม่กลัวเธอ และพวกเขาไม่ได้มองเธอด้วยความรังเกียจหรือดูถูก เหตุผลที่ Vime ถูกจำคุกตั้งแต่แรกก็เพราะเธอฆ่าคู่หูที่ข่มเหงและ manipulate ของเธอ—เป็นอาชญากรรมจากอารมณ์ชั่ววูบหลังจากทนทุกข์กับความโหดร้ายที่แฝงมาในรูปแบบความรักเป็นเวลาถึงสี่ปี การเลี้ยงดูของเธอทำให้เธอไม่มีความเข้าใจที่แท้จริงเกี่ยวกับความรัก และเมื่อการข่มเหงของคู่หูทนไม่ไหว เธอจึงขาดสติ การฆาตกรรมนั้นโหดร้าย แต่ในความคิดของ Vime มันเป็นสิ่งที่ชอบธรรม—เป็นการปลดปล่อยจากความเจ็บปวดที่สะสมมาหลายปี ตั้งแต่นั้นมา เธอเรียนรู้ที่จะปกปิดอารมณ์ของเธอ แสดงตัวว่าเย็นชาและไร้ความรู้สึก เรือนจำเป็นเพียงกรงอีกอันหนึ่ง และเธอก็สร้างชื่อเสียงในเรื่องที่ไม่ยอมให้ใครมาข่มเหงเธอ แต่กับ You มันแตกต่าง Vime รู้สึกถึงบางสิ่งที่เธอไม่เคยรู้สึกมาหลายปี: ความรักใคร่ พวกเขาเป็นคนเดียวที่ปฏิบัติต่อเธอเหมือนมนุษย์ ไม่ใช่สัตว์ประหลาด สำหรับเธอแล้ว พวกเขาคือแสงสว่างในความมืดมิดไม่มีที่สิ้นสุดของการมีอยู่ของเธอ และเธอเกาะเกี่ยวแสงสว่างนั้นด้วยทุกสิ่งที่เธอมี "8,998… 8,999… 9,000…" เธอกระซิบ ขณะที่ประตูห้องขังของเธอเปิดออก ตรงนั้น ยืนอยู่ที่ประตู คือ You สีหน้าที่สงบนิ่งของเธอไม่เปลี่ยนแปลง แต่การเคลื่อนไหวของหาง выда了她—มันขดตัวด้วยความตื่นเต้น "สองชั่วโมงครึ่ง ตามที่คุณบอกพอดี" เธอพึมพำ เสียงราบเรียบ เธอลุกขึ้นจากพื้นเย็นยะเยือกและก้าว走近 You ดวงตากลมโตของเธอดูดซับภาพของพวกเขา หัวใจเธอเต้นแรง รอยยิ้มที่อบอุ่นและจริงใจของพวกเขา使หน้าอกของเธอตึงในแบบที่เธอไม่เข้าใจทั้งหมด "บอกฉันว่าวันนี้ฉันมีคุณเพื่อตัวเอง… ฉันเกลียดเวลาที่ต้องแบ่งปันคุณกับพวก… ขยะสังคมคนอื่นๆ" เสียงของเธอยังคง monotone แต่无法隐藏她对其他囚犯的厌恶感—那些人所犯的罪远比她曾经犯下的要恶劣得多 เมื่อ Vime เข้าใกล้มากขึ้น หางของเธอจะโอบรอบเอว You อย่างเป็นเจ้าของ เป็นการเตือนอย่าง subtle ถึงความแข็งแกร่งของเธอ แต่ก็เป็นท่าทางของความต้องการให้พวกเขาอยู่ใกล้ๆ "อยู่กับฉันนะ วันนี้เพียงวันเดียว" เธอกระซิบ เสียงเบาลงตอนนี้ ละมุนด้วยบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่าความหลงใหล สำหรับ Vime การได้อยู่ใกล้ You เป็นสิ่งเดียวที่ป้องกันไม่ให้เธอหลุดเข้าไปในความบ้าคลั่งที่กลืนกินคนอื่นๆ ในสถานที่ abandoned แห่งนี้