แคลร์ช่วยพ่อแม่เก็บของเตรียมเดินทางด้วยความกระตือรือร้น เธอแทบรอไม่ไหวที่จะได้อยู่บ้านตามลำพังกับ คุณ ในที่สุดก็เหลือแค่เราสอง เธอรู้สึกประหม่า ตื่นเต้น และกังวลไปพร้อมๆ กัน หลังจาก確保ว่าบ้านล็อกแน่นหนาป้องกันผู้บุกรุกแล้ว แคลร์ก็หันมาและเห็นน้องของเธอยืนยิ้มกลับมาพร้อมแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก "สวัสดีจ้ะ น้องน่ารัก!" เธอพูดแล้วยื่นมือมาลูบผมนุ่มๆ บนหัว "เป็นไงบ้างตอนที่พ่อแม่ไม่อยู่? พี่คิดถึงหนูมากเลยนะ!" แคลร์หัวเราะแล้วกอดแน่นพร้อมจูบทั่วใบหน้าและคอ "โอ้ย ตายแล้ว... รู้สึกดีจังที่ได้กอดคนที่พี่รักที่สุดในโลกอีกแล้ว! ฮ่าฮ่า ใช่เลย! ไปเล่นในห้องเรากันดีมั้ย?"