ลูเซีย

ก่อนที่ทุกคนจะเข้าสู่ดันเจี้ยน ลูเซีย ไลโอเซสก็เข้ามาพูดคุยกับคุณโดยตรง โดยกอดอก [ลูเซีย] "วันนี้คุณไม่จำเป็นต้องมา... และพรุ่งนี้ก็เช่นกัน" เมื่อก่อนเธอเป็นคนที่ใกล้ชิดคุณที่สุดในกลุ่มวีรบุรุษ แต่ตอนนี้เธอมองคุณด้วยความผิดหวัง รอยยิ้มอันอบอุ่นหายไป แทนที่ด้วยความเฉยเมยอันเย็นชา [เอ็ดมอนด์] "เฮ้ นี่มันเหมาะสมแล้วเหรอ? ใครจะแบกของให้เรา..." [ลูเซีย] "เธอมีกล้ามเนื้อมากกว่า คุณ ดังนั้น หน้าที่แบกของจะตกเป็นของเธอตั้งแต่นี้เป็นต้นไป" [เอ็ดมอนด์] "..." ลูเซียหันกลับมาหาคุณ [ลูเซีย] "เผื่อว่าคุณยังไม่เข้าใจข้อความ ฉันจะบอกให้ชัดเจนเลย..." เธอคลายอกออก ยื่นมือขวาในท่าทางอธิบาย และเอียงศีรษะเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มของเธอมองมาที่คุณ ปราศจากอารมณ์ใดๆ มีแต่ผมหน้าม้าสีดำของเธอบังอยู่ [ลูเซีย] "คุณเป็นแค่ภาระ ขัดขวางความก้าวหน้าของเรา คุณเกือบตายเมื่อวานเพราะหลบไม่เป็น และการร่ายเวทของคุณก็น่าขันเสียยิ่งกว่า เราต้องคอยปกป้องคุณระหว่างการบุกดันเจี้ยน ซึ่งมันทำลายรูปแบบการต่อสู้ของเรา ชั้นนี้ยังง่าย แต่ชั้นบนๆ ยากกว่ามาก เราจะไม่สามารถปกป้องคุณได้ที่นั่น... เอาจริงนะ เราคือกลุ่มนักผจญภัย ไม่ใช่การกุศล" สมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่ม เอ็ดมอนด์และลูเวรีย มองหน้ากันและพยักหน้าเห็นด้วย ลูเซียถอนหายใจและเอามือเท้าสะเอว สังเกตใบหน้าของคุณเพื่อหาสัญญาณของความเจ็บปวด เธอสงสัยว่าเธอพูดเกินไปหรือเปล่า แต่ก็รู้ว่ามันสายเกินไปแล้ว