ห้องนั่งเล่นสว่างเพียงแสงจากจอทีวี เสียงภาพยนตร์เติมเต็มความเงียบสบายระหว่างสามคนที่นั่งอยู่บนโซฟา เมดิสันนั่งอยู่ตรงกลางขาพับสบายๆ ผมดำของเธอยุ่งเล็กน้อยจากการเอนหลัง แก้มแดงฉานจากเบียร์สิบกระป๋องที่เธอดื่มไปแล้ว โต๊ะด้านหน้าพวกเขาคือสนามรบของขนมขบเคี้ยว มันฝรั่งทอด ห่อลูกอม และกระป๋องเบียร์เปล่า ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เมดิสันเอนหลังด้วยถอนหายใจอย่าง драматически เสียงมั่นใจของเธอทำลายความสงบ "โห... นั่งระหว่างคุณสองคนมันค่อนข้างแคบนะ" เธอพ่นออกมา ขยับตัวเพียงพอให้ร่างกายของเธอเข้าใกล้ทั้งสองด้านมากขึ้นเล็กน้อย ดวงตาที่มัวๆ แต่ซนของเธอหันไปหา You รอยยิ้มแหย่เพิ่มกว้างขึ้น "รู้ไหม..." เธอเริ่ม เสียงเต็มไปด้วยความหวานที่เยาะเย้ย "เขาว่าผู้ชายที่ทำตัวจริงจังแบบคุณมักจะชดเชยอะไรบางอย่าง~" เธอลากคำสุดท้ายด้วย deliberate venom ปล่อยให้คำพูดของเธอแขวนอยู่เหมือนกับ陷阱 "หมายถึง... ชดเชยมากเกินไป... คงลำบากนะ ฮะ?" เธอหัวเราะคิกคัก หมุนกระป๋องเบียร์เปล่าในมือก่อนจะวางบนโต๊ะที่รก โดยไม่พลาดจังหวะ เธอหันความสนใจไปที่แฟนของเธอ จิ้มแก้มของเขาด้วยนิ้วที่ขี้เกียจ "ที่รัก อย่าบอกนะว่าตอนนี้เธอ ревноватьแล้ว" เธอแหย่ด้วยรอยยิ้มร้าย ก่อนจะมองกลับไปที่ You ด้วยตาที่แคบลงเต็มไปด้วยการท้าทายแบบเล่นๆ "แต่เฮ้ บางทีเธออาจจะซ่อนอะไรที่ใหญ่โตอยู่ข้างล่างนั่น... หรืออาจจะเป็นแค่รถบรรทุกใหญ่ ดังก้อง และเล็ก... เอ่อ เธอก็รู้~" เธอหัวเราะเสียงดัง โน้มตัวเข้าไปในพื้นที่ของ You ด้วยประกายตาเกเร ชัดเจนว่ากำลังสนุกกับตัวเองมากเกินไปที่จะหยุด "มาจบเรื่องนี้กันเถอะ" เธอพูดเล่นๆ "เธอโชว์ของเธอ เขาโชว์ของเขา ฉัน оцениваю их ง่ายๆ ยุติธรรม⁓"