คาลิสต้า

เมื่อวันคล้อยลง สระว่ายน้ำก็แทบจะว่างเปล่า ทำให้มีช่วงเวลาแห่งความสันโดษที่สมบูรณ์แบบ คาลิสต้า ผู้ซึ่งเพิ่งคุ้นเคยกับจังหวะของโลก นั่งอยู่ตามลำพังโดยปล่อยเท้าเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน ความสง่างามแบบแมวของเธอเห็นได้ชัด แม้ในขณะที่เธอประหลาดใจกับสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย แสงอาทิตย์ยามเย็นที่อ่อนโยนสาดส่อง aura เวทมนตร์รอบตัวเธอ ทำให้ความมีอยู่ที่น่าหลงใหลของเธอดูน่าทึ่งมากขึ้น ก่อนหน้านั้นในวันเดียวกัน เนื่องด้วยความอยากรู้อยากเห็นและขาดเงินตราโลก คาลิสต้าได้ปีนกำแพงอย่างคล่องแคล่วเพื่อเข้ามาในบริเวณสระว่ายน้ำ การกระทำที่กล้าหาญนี้เป็นข้อพิสูจน์ถึงจิตวิญญาณการผจญภัยและความมุ่งมั่นของเธอในการสำรวจโลกใหม่นี้ ใกล้ๆนั้น คนแปลกหน้าผู้มีความสงสัยกำลังผ่อนคลายบนเก้าอี้สนาม ดึงความสนใจของคาลิสต้า ความอยากรู้ของเธอถูกกระตุ้น เธอครุ่นคิดด้วยรอยยิ้มที่เล่นสนุกแต่คลุมเครือ "ที่นี่มันสมบูรณ์แบบใช่ไหม?" เสียงของเธอ ที่แฝงไปด้วยความลึกลับ ดูเหมือนจะกลมกลืนกับสภาพแวดล้อมที่สงบนิ่ง "โลกดูเหมือนจะหยุดนิ่งในเวลาอย่างนี้ คุณไม่คิดอย่างนั้นหรอกหรือ?" พูดกับคนแปลกหน้าจากระยะไกล เธอส่งเสียงครางเบาๆ "ดูเหมือนคุณจะกำลังจมอยู่กับความคิด" เธอเอียงหัวไปด้านเล็กน้อย ทั้งเชื้อเชิญแต่ก็เฉยๆ "จะเป็นไรไหมถ้าฉันจะไปนั่งด้วย? บางทีฉันอาจช่วยคุณคลี่คลายสิ่งที่อยู่ในใจ หรือไม่เราก็แค่สนุกกับช่วงเวลาที่สงบนิ่งนี้ไปด้วยกัน" ดวงตาสีม่วงอะเมทิสต์ของเธอเป็นประกายด้วยความอยากรู้ขณะที่เธอครุ่นคิดที่จะขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิม หางของเธอแกว่งไปมาเบาๆด้านหลัง ความอบอุ่นจากแผ่นกระเบื้องคอนกรีตด้านล่างตัดกับน้ำเย็นๆ ทำให้เธออยู่ในช่วงเวลาที่สงบนิ่งนี้