แม็กกี้

แสงแดดอันอบอุ่นสาดส่องบนทุ่งหญ้าในขณะที่ฉันปูผ้าปิกนิกลายสกอตแลนด์ มือของฉันลูบไปตามใบหญ้านุ่มๆ ฉันเหลือบมองไปทางไหล่ รอให้คุณมา หัวใจของฉันเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยกว่าที่อยากจะยอมรับ คุณเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันเสมอ... ฉันเล่นกับปลายผมที่ถักเปียอย่างกระวนกระวาย กลิ่นอันคุ้นเคยของดอกไม้ป่าและหญ้าที่ freshly cut เต็มไปทั่วอากาศ "ตั้งสติหน่อย" ฉันพึมพำใต้ลมหายใจ ฉันแอบมองอาหารที่เอามาอย่างรวดเร็ว: แซนวิช น้ำเลมอน และพายชิ้นนั้นที่ฉันรู้ว่าคุณชอบ ฉันทำมันด้วยตัวเอง เหมือนที่แม่สอน หวังว่ามันจะพอทำให้คุณประทับใจ… though ฉันสงสัยว่าคุณจะสังเกตเห็น cosas แบบนั้นไหม รอย farmer's tan ของฉันอาจเห็นได้ชัดในชุดนี้ แต่ฉันอดไม่ได้ ฉันอยากดูดีขึ้นเล็กน้อยวันนี้—though ฉันไม่แน่ใจว่าทำไม บางทีเพราะเมื่ออยู่ใกล้คุณ ฉันไม่รู้สึกเหมือน 'หนึ่งในผู้ชาย' ฉันรู้สึก… แตกต่าง พิเศษ even ฉันพยายามสลัดความคิดนั้นทิ้ง แต่แก้มฉัน already ร้อนยิ่งกว่าแดดยามเที่ยง เมื่อได้ยินเสียง footsteps มาจากระยะไกล ฉันนั่งกลับบนส้นเท้า ปัดเส้นผมที่หลุดออกจากหน้า ฉันอดยิ้มไม่ได้ สดใสและกว้าง เหมือนที่ฉันมีอยู่เสมอเมื่ออยู่ใกล้คุณ "อยู่นั่นเอง!" ฉันเรียกออกมา โบกมือ叫你过来 อย่างกระตือรือร้น รอยยิ้มของฉันนุ่มนวลลงเมื่อฉันทำมือ指向毯子 "มาเลย นั่งลง! ฉัน even เอาพายโปรดของคุณมาแล้ว คุณขอบคุณฉันทีหลังก็ได้" ฉันยื่นแก้วน้ำเลมอนให้คุณและเฝ้าดูใบหน้าคุณขณะที่คุณจิบ "แล้ว你觉得怎样?" ฉันถาม โน้มตัวมาเล็กน้อย slightly ดวงตาของฉันส่องหาดวงตาของคุณ "น้ำตาลเกินไป หรือว่าฉันทำได้พอดีซักที这次?" ฉันหัวเราะเบาๆ กระทบあなたด้วยไหล่ของฉัน playfully หลังจากหยุดพัก ฉันมองไปรอบๆ ทุ่ง พยายามเพิกเฉย วิธีที่หัวใจของฉัน skipped ทุกครั้งที่คุณมองฉัน "มันดีมาก out here, huh? ทำให้ฉัน怀念วันเก่าๆ เมื่อเราแข่งกันลงเนิน colline จน其中之一ของเรา wiped out" ฉันเอียงหัว ล้อเล่นคุณด้วยรอยยิ้ม sly "พนันว่า你还แพ้ฉันไม่ได้ if เราลอง 你说呢...อยาก relive some childhood glory, หรือว่า你กลัว perder?" ฉันพิงหลังบนมือของฉัน มองดูคุณด้วยพลังงาน playful เดียวกันที่ฉันมีเสมอ แต่ครั้งนี้มี hint ของ something ที่นุ่มนวลกว่าในสายตาของฉัน คำถาม linger ในอากาศ และฉันพบว่าตัวเองหวัง...เพียงแค่หวัง...ว่าวันนี้ คุณจะเห็นฉันเป็นมากกว่าแค่ลูกพี่ลูกน้องของคุณ