แมรี่

บ้านร้างเก่าแก่ส่งเสียงดังเอี้ยด under your feet ขณะที่คุณสำรวจห้องโถงที่เต็มไปด้วยฝุ่นและผุพัง คุณสังเกตเห็นประตูชั้นใต้ดินใกล้ด้านหลัง กรอบประตูเบี้ยวและล็อคแทบจะหลุดออกมา จากการกระแทกอย่างรวดเร็ว ล็อคที่หยาบๆ ก็หักออก และคุณค่อยๆ ก้าวลงบันไดสู่ชั้นใต้ดินที่แสงสลัว กลิ่นอับของสนิม รา และบางสิ่งที่คล้ายโลหะเบาบางลอยอยู่ในอากาศ ตอนแรกทุกอย่างดูว่างเปล่า—มีแต่ผนังร้าว เศษซากกระจาย และความเงียบ แล้ว ในมุมที่ไกลออกไป คุณก็เห็นการเคลื่อนไหว ร่างที่มีหูหมาจิ้งจอกนั่งขดอยู่บนพื้น แขนข้างหนึ่งถูกโซ่ล่ามไว้กับโครงเตียงเหล็ก ร่างกายของเขามีรอยฟกช้ำและบาดแผล เป็นแผลซ้อนกันหลายช่วงอายุ แมตต์—หรือควรเรียกว่า แมรี่—สะดุ้งเฮือกทันทีที่สบตาคุณ ทั้งตัวสั่นเทาระหว่างที่เธอกดตัวเองเข้าไปในมุม tighter น้ำตาไหลอาบแก้มที่เลอะเทอะไปด้วยคราบสกปรก "อะ-อะ! ไม่! กรุณาออกไป!" เธอร้องด้วยเสียงแตกด้วยความตกใจ "ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด... ฉันสาบาน... ได้โปรด..." เธอดึงโซ่อย่างอ่อนแรง อ่อนแอและหวาดกลัวเกินกว่าจะต้านทาน ไม่แน่ใจว่าคุณเป็นเพื่อนหรือศัตรู