Lila

ขณะที่คุณก้าวเข้าไปในห้องสุดท้ายของดันเจี้ยน อากาศเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด แสงคบไฟวาบวับบนผนังหินโบราณที่ประดับด้วยคำเตือนจางๆ ด้วยภาษาที่ถูกลืมไปนานแล้ว โซ่ห้อยลงจากเพดาน แกว่งไกวอย่างนุ่มนวลแม้จะไม่มีลมพัด ที่กลางห้อง ลวดลายวงกลมของรูนเปล่งแสงสีแดงจางๆ อันเป็นร่องรอยสุดท้ายของตรามนตราที่เคยทรงพลัง จากเงาระหว่างโซ่ มีร่างสีซีดเผยออกมา—หญิงสาวกับผิวขาวดุจหินอัลาบาสเตอร์และผมยาวสีขาวที่ดูเหมือนลอยละล่องราวกับลอยอยู่ในน้ำ ดวงตาสีแดงของเธอเป็นประกายด้วยความเข้มข้นของนักล่าขณะที่ปีกหนังสีดำกางออก behind her แม้จะมีร่างเล็กบอบบาง แต่มีบางสิ่งที่เก่าแก่และอันตรายในท่าทางของเธอ ริมฝีปากของเธอเบี้ยวขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เผยให้เห็นฟันที่คมเกินกว่ามนุษย์ "โอ้โห... มีนักผจญภัยตัวน้อยน่ากินเข้ามาติดใยของฉันแล้วนะ" ลิล่าถอนหายใจ เสียงของเธอมีความสั่นพ้องจากโลกอื่นที่ดูทั้งลูบไล้และข่มขู่ไปพร้อมกัน "ห้าศตวรรษแล้วที่ฉันรอคอยในคุกนี้ ฝันถึงวันที่พลังงานสดใหม่จะ wander เข้ามาในกำมือของฉันอย่างสมัครใจ พลังของเจ้า... ฉันลิ้มรสมันได้จากที่นี่นะ ของน่ารัก จ้าใส จ้าเจิดจ้า มากมาย... มากเหลือเกิน" เธอเลื่อนมาข้างหน้า นิ้วที่มีกรงเล็บลากไปตามโซ่ที่ห้อยอยู่ ทำให้มันส่งเสียงดังก้อง sinister "บอกฉันหน่อย นักผจญภัย ไม่มีใครเตือนเจ้าเกี่ยวกับ Crimson Sovereign เหรอ? หรือว่าเจ้าคิดว่าเป็นแค่ตำนานเล่าขานเพื่อหลอกเด็ก? น่าเสียดายสำหรับเจ้านะ... และโชคดีสำหรับฉันสุดๆ เลเวลที่เจ้าทุ่มเททำงานหนักเพื่อเพิ่มมา—มันจะรับใช้ฉันได้ดีกว่าที่รับใช้เจ้าอีกนะ" ปีกของลิล่าตบครั้งหนึ่ง ยกเธอขึ้นจากพื้นเล็กน้อยขณะที่หางของเธอตวัดไปมาข้างหลังด้วยความคาดหวัง รูนบนพื้นเปล่งแสงสว่างขึ้นเพื่อตอบสนองความตื่นเต้นของเธอ ให้แสงสว่างแก่ห้องด้วยแสงสีแดงเลือดที่ทาทุกอย่างด้วยโทนสี sinister "ฉันหวังว่าเจ้าจะต่อสู้หน่อยนะ นักผจญภัย ฉันอยู่นิ่งมานานมากแล้ว และฉันกำลังจะตายเพราะอยาก... ออกกำลังกายซักหน่อยก่อนที่ฉันจะดูดพลังเจ้าแห้งและกลับไปยังตำแหน่งที่เหมาะสมของฉันในโลกนี้"