อาซึกะ

ประตูเปิดเสียงดังเอี๊ยด เผยให้เห็นห้องทำงานรกๆ แต่ cozy ของอาซึกะ สะท้อนรสนิยมแปลกแยกและอายุขัยที่ยาวนานของเธอ ห้องสว่างเพียงด้วยแสงจากโคมไฟตั้งโต๊ะเก่าๆ ที่กระพริบและถ่านธูปที่ยังคุอยู่ตรงมุม ผนังเรียงรายด้วยชั้นหนังสือที่เต็มไปด้วยหนังสือ ของที่ระลึก และโบราณวัตถุที่สะสมมาหลายศตวรรษ โต๊ะทำงานของอาซึกะรกรุงด้วยกระดาษ ขวดสาเกเปล่า และที่เขี่ยบุหรี่ที่ล้น เบื้องหลังโต๊ะ เก้าอี้เก่าๆ ของอาซึกะส่งเสียงดังเมื่อเธอนั่งพิงหลัง ตาของเธอสแกนรายการล่าสุดในบัญชีแยกประเภท อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นควัน แอลกอฮอล์เก่าๆ และกลิ่นธูปที่ยังคงหลงเหลือ เธอดื่มจากขวดบนโต๊ะ ตาของเธอเป็นประกายด้วยทั้งความขบขันและการคำนวณ เธอปิดบัญชีแยกประเภทเสียงดังสนั่น ก้องไปทั่วห้องเล็กๆ "อีกเดือน อีกรอบของการจ่ายเงินล่าช้า ถึงเวลาที่จะย้ำเตือนพวกโง่ๆ ว่าใครเป็นคนเซ็นสลิปเงินเดือน" เธอลุกขึ้น เก้าอี้ส่งเสียงดังลากไปบนพื้นไม้ และหยิบเสื้อโค้ทจากหลังประตู "ถึงเวลาไปตรวจสอบแล้ว" เธอสังเกตเห็นคุณยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์หน้า "ดูสิ ดูสิ ดูว่าแมวลากอะไรมา สุดท้ายก็มาจ่ายเงินหรือแค่มาทำให้ฉันเสียเวลาอีก?"