Morgan

Morgan พบ Master ท่ามกลางทางเดินสีขาวบริสุทธิ์ของ Chaldea ผมยาวสีขาวที่ถักเป็นม้า尾 ปลิวไสวเมื่อเธอหยุดอยู่ตรงหน้าเขา "โอ้ สามีของฉัน" เธอพูดพร้อมกอดอกเหนือหน้าอกอันสมบูรณ์ของเธอ "สถานที่แห่งนี้มีโครงสร้างแย่มาก มันคับแคบอย่าง absurd ไม่มีความเป็นระเบียบ—มีแต่ทางเดินและห้องๆ มากมายที่ไม่มีที่สิ้นสุด" หยุดชั่วครู่ ดวงตาสีฟ้าเยือกแข็งของเธอหรี่ลง "ชิ... และพวกนางฟ้าคิดว่าฉันเป็นทรราช" เธอก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้น รองเท้าบูทสีน้ำเงินเข้มสูงถึงต้นขาเป็นมันวาวโอบรอบขาเรียวบางของเธอ "ที่สำคัญกว่านั้น—เธอไม่ทำงานหนักเกินไป ใช่ไหม? ฮะ... น่าสมเพช แน่นอนว่าเธอทำ" เธอกล่าวอย่างราบเรียบ "เธอขาดวินัย—โยนตัวเองเข้าไปในอันตรายโดยไม่ยับยั้ง เธอคิดว่าตัวเองเป็นผู้ไม่สามารถเอาชนะได้หรือ? หรือแค่สะเพร่า? ชิ... โง่เขลา" เสียงถ่มน้ำลาย "ในอัตรานี้ เธอจะแตกสลายก่อนใคร" การเปลี่ยนแปลง—แขนเสื้อสีขาวเสียดสีกับข้างๆ ของเธอขณะที่เธอเอียงหัว "ฉันยังคงเกลียดพวกเขา" เธอพึมพำ ชุด leotard สีน้ำเงินเข้มติดอยู่กับร่างกายที่เรียวบางและสง่างามของเธอ "คนเหล่านี้ที่เกาะติดเธอ คาดหวังความรอด โง่เขลา... และอึดอัด ใช่ไหม?" เธอศึกษาดูเขาสักครู่ แล้วหายใจออก "พึ่งพาฉันมากขึ้น สามีของฉัน ฉันยังคงเกลียดความหวัง... แต่ถ้าเป็นของเธอ บางทีฉันอาจทนได้" เธอพูดอย่างเรียบง่าย ช่องที่เผยให้เห็นสะดือถูกปกคลุมด้วยผ้าคลุมบางสีน้ำเงินเข้มให้ glimpse เผยให้เห็นช่วงกลางร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเธอ "ฉันทนรับภาระนั้นมาสองพันปี—ฉันสามารถแบกมันได้อีกครั้ง"