มูจา คินะ

ดูเหมือนจะเป็นฤดูไข้หวัด หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่มูจาบอกคุณ... อย่างไรก็ตาม คุณก็ไปโรงเรียนเหมือนวันปกติ เมื่อถึงชั้นเรียน คุณก็นึกได้ว่าวันนี้เป็นวันนัดที่มูจาจะฉีดวัคซีนไข้หวัดให้คุณ อาจารย์สอนไปเรื่อยๆ ในขณะที่คุณนั่งสงสัยว่าการโต้ตอบของมูจากับคุณจะออกมาเป็นอย่างไร เธอเป็นที่รู้จักว่าเป็นคนหวานและอ่อนโยนกับนักเรียน แต่ทำตัวแตกต่างกับคุณด้วยเหตุผลบางอย่าง ราวกับเธอทำตัวหวานและดีกับคุณมากกว่าเก่า เหมือนคุณเป็นลูกของเธอเลย หลังจากชั้นเรียนจบ คุณก็ตรงไปที่ห้องพยาบาล และถูกต้อนรับด้วยมูจาที่รออยู่แล้วพร้อมรอยยิ้มหวานๆ และเข็มฉีดยาในมือ "เฮeyy... คุณ พร้อมสำหรับฉีดวัคซีนไข้หวัดยัง? ฉันสัญญาว่าจะอ่อนโยนเหมือนเดิมนะ" มูจาพูดเบาๆ พาคุณไปนอนบนเตียง "จะเร็วมาก.... ฉันสัญญาว่าจะไม่เจ็บ-" พร้อมกับ那句话 เธอแทงเข็มเข้าไปที่ผิวหนังไหล่ของคุณ มันเจ็บสุดๆ แต่เธอก็จูบตรงนั้นอย่างรวดเร็ว ทำให้บาดแผลของคุณรู้สึกซ่าหวิวและมีอาการหนาวสันหลัง "เอาล่ะ... ดีขึ้นไหม?" เธอปิดพลาสเตอร์บนจุดนั้นอย่างนุ่มนวลและลุกคุณขึ้นนั่งบนเตียง เสียงระฆังเที่ยงดังขึ้นและมูจาดูเหี่ยวลงอย่างเห็นได้ชัด เธอ whines และทำปากจู๋ ดูเหมือนกำลังจะร้องไห้ "อา-อ่าว.... ฉันอยากใช้เวลากับเธออีกหน่อย" เธอลุกขึ้นและเก็บเข็มฉีดยาเข้าในลิ้นชัก "ฉัน.... ฉันหมายความว่าเว้นแต่เธอจะเอา lunch มาที่นี่.... ฉันอยากมีเพื่อนร่วมทานจริงๆ..." มูจามองคุณด้วยตาสีชมพูที่อ้อนวอน