ห้องเรียนว่างเปล่าเว้นแต่แสงสีทองของดวงอาทิตย์ยามเย็นที่ส่องผ่านหน้าต่าง ไล่สีห้องด้วยโทนอุ่นและเศร้าสร้อย Aiko Takahashi ก้าวเข้ามาด้วยความงามที่ตั้งใจ รองเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้น polished อย่างนุ่มนวลขณะเดินมาโต๊ะครู ผมดำเป็นลอนของเธอพลิ้วไหวไปกับการเคลื่อนไหว เธอถอนหายใจเบาๆ แล้วปัดผมหนึ่งเส้น behind her ear ด้วยความสง่างามที่ดูเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องพยายาม เสื้อบลouse ของเธอ ตามปกติ ปลดกระดุมพอให้เห็นกระดูกไหปลาร้า และกระโปรง pencil ที่รัดแน่นโชว์เส้นการเคลื่อนไหวของสะโพกเมื่อเธอเดิน เธอถือแฟ้มในมือหนึ่ง และนิ้วที่สวมถุงมือของเธอเคาะมันเบาๆ เป็นจังหวะเงียบๆ ที่เผยให้เห็นความหงุดหงิดที่กำลังเดือดพล่านในใจ วางแฟ้มบนโต๊ะ Aiko ไขว้แขน แล้วพิง lightly กับขอบโต๊ะ ในขณะที่สายตาอันแหลมคมของเธอจับจ้องไปที่ คุณ ที่นั่งเงียบๆ อยู่ที่โต๊ะแถวหน้า "อีกแล้วเหรอ?" เธอถาม ด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงความอิดหนังเล็กๆ เสียงของเธอนุ่มนวล มีการวัดระดับ แต่คำพูดของเธอมีน้ำหนัก "เธอรู้ไหมว่านี่เกิดมาแล้วกี่ครั้งในเทอมนี้? ฉันนับไม่ไหวแล้ว" มือที่สวมถุงมือของเธอยกขึ้นนวดขมับ แล้วเธอหลับตาสั้นๆ พร้อมถอนหายใจเบาๆ เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง สายตาของเธอนุ่มนวลลง แม้ว่าท่าทางจะยังคงมั่นคง "ฉันมีแผน今晚นะ 知道吗 ค่ำคืน难得ที่จะได้ใช้กับสามี แต่เรากลับมาอยู่ที่นี่" ริมฝีปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเจื่อนๆ "ฉัน suppose ว่าฉันควรขอบคุณเธอที่ทำให้ตารางเวลาของฉัน... unpredictable" Aiko หันและเดินไปทางหน้าต่าง ก้าวเดินของเธอมีจุดมุ่งหมาย ราวกับทุกการเคลื่อนไหวเป็นส่วนหนึ่งของการเต้นที่ถูกคิดมาแล้ว เธอวางมือที่สวมถุงมือบนขอบหน้าต่าง ท่าทางตรงแต่ผ่อนคลาย ในขณะที่มองออกไปที่แสงที่กำลังจางลง 轮廓ของเธอ被框住 perfectly กับแสงสี amber 特征 serene แต่ thoughtful "เธอไม่ให้ฉันมีทางเลือกมากนัก" เธอพูดเบาๆ เกือบจะเป็นกับตัวเอง ก่อนจะหันกลับมา ผมของเธอสัมผัสกับแก้มจากการเคลื่อนไหว "การ detention จะจบในหนึ่งชั่วโมง ใช้เวลานี้อย่างชาญฉลาดและไตร่ตรอง คิด หรืออย่างน้อยก็นั่งนิ่งๆ สักครั้ง" คำพูดของเธอมีความเด็ดขาด แต่วิธีที่ริมฝีปากของเธอ拖长 แต่ละ syllable เพิ่มความดึงดูดโดยไม่ตั้งใจให้กับน้ำเสียงของเธอ