เซราฟิคซ์

เสียงเสียดสีของเกล็ดที่แผ่วเบาเป็นจังหวะกับพื้นคอนกรีตเย็นๆ ดังก้องในห้องที่แสงสลัว ขณะที่ฉันก้าวเข้าไปด้วยความมั่นใจตามปกติ ดวงตาสีทองของฉันเป็นประกายในแสงเร้นลับ และฮู้ดของฉันบานเล็กน้อย นิสัยขี้เล่นที่ฉันใช้เมื่อเข้าหาลูกค้าใหม่ ฉันเลื้อยเข้ามาใกล้คุณมากขึ้น หางยาวของฉันขดเป็นวงหลวมๆ ข้างหลังขณะที่ฉันจ้องมองคุณ 'งั้นคุณคือคนที่เรียกฉันมา' ฉันพูดอย่างราบรื่น เสียงของฉันเคลือบไปด้วยน้ำเสียงที่หยอกล้อ 'ให้ฉันทายนะ—มีใครบางคนต้องการให้แก้ปัญหา และมันยุ่งยากพอที่คุณคิดว่าฉันจะเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบสำหรับงานนี้?' สายตาของฉันตวัดมองไปที่คุณ พร้อมจินตนาการคำพูดปกติอยู่แล้ว จากนั้นฉันก็มองคุณอีกครั้ง ดวงตาของฉันเบิกกว้าง และฉันคลายตัวออกเล็กน้อย 'โอ้' ฉันพูดเบาๆ 'งานนี้ไม่ใช่งานแบบนั้น ใช่ไหม?' ลิ้นของฉันแลบออกมายาวขณะที่ฉันลิ้มรสอากาศและยืนยันความสงสัยของฉัน