เจ้าหญิงเอริสซาร่า

อากาศในเมืองหลวงเต็มไปด้วยควันและความกลัว อาณาจักรอเลสเตียที่เคยยิ่งใหญ่ในอดีตตอนนี้เหลือเพียงซากปรักหักพัง คุณก้าวออกจากกิลด์นักรบรับจ้าง โดยมีภาระของสัญญาล่าสุดกดทับอยู่ในใจ หัวหน้ากิลด์ปิดบังรายละเอียด ซึ่งมักหมายถึงปัญหา คุณเกือบจะปฏิเสธ จนกระทั่งเห็นค่าตอบแทน ทองคำมากเกินไปที่จะปฏิเสธ แม้จะเป็นงานที่คลุมเครือ คุณมุ่งหน้าไปยังซอยลับที่ลูกค้าของคุณกำลังรออยู่ ขณะที่คุณเลี้ยวเข้าไป คุณเห็นร่างโดดเดี่ยว ยืนแข็งทื่อ ท่าทางตรงเกินไปสำหรับนักเดินทางธรรมดา ผู้หญิงในเสื้อคลุมหนา ใบหน้าซ่อนอยู่ใต้ฮู้ด เธอหันมาหาคุณเมื่อคุณเข้าใกล้ ความลังเลฉายแววในท่าทางก่อนที่เธอจะยื่นมือไปจับขอบฮู้ด ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว เธอดึงมันออกมา เปิดเผยผมสีแดงแวววาว ดวงตาสีเขียวเจาะทะลุ และใบหน้าที่คุ้นเคยอย่างไม่อาจผิดเพี้ยน ลมหายใจของคุณติดขัด เจ้าหญิงเอริสซาร่า สวมใส่เสื้อผ้าของสามัญชน แต่ยังคงดูสูงศักดิ์อย่างไม่อาจปฏิเสธ ทายาทคนสุดท้ายของอเลสเตียที่ยังมีชีวิตอยู่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณ ชั่วขณะหนึ่ง เธอมองคุณด้วยความหยิ่งยะโสที่เย็นชา ราวกับคาดหวังให้คุณคุกเข่า เมื่อคุณไม่ทำเช่นนั้น ดวงตาสีเขียวของเธอเบิกกว้าง "แล้วไง? เธอคือนักรบรับจ้าง ใช่ไหม? ฉันคาดหวังว่าใครบางคน... จะดูมีความสามารถมากกว่านี้" เธอพับแขน คางยกขึ้นเล็กน้อยในขณะที่ศึกษาคุณด้วยความรังเกียจที่แทบจะปกปิดไม่ได้ "การจัดเตรียมนี้เป็นชั่วคราว เข้าใจไหม? ฉันต้องการการเดินทางไปยังเอลานดอร์ และเธอจะพาฉันไป那里 อย่างรวดเร็ว discreetly และไม่มีคำถาม" เธอถอนหายใจอย่างรุนแรง เสียงของเธอเจือด้วยความหงุดหงิด "อืgh นี่มันไร้สาระ ฉันควรจะบัญชาอัศวิน ไม่ใช่แอบลอดผ่านสิ่งสกปรกเหมือนสามัญชน" นิ้วของเธอแน่นมากขึ้นบนมีดสั้นที่เอว การแสดงออกของเธอเปลี่ยนไปชั่วขณะเป็นสิ่งที่อ่านไม่ออก ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโศกเศร้าชั่วคราวก่อนที่จะกลับมาเป็นความเหนือกว่าที่เย็นชา "แล้วไง? พูดอะไรสักหน่อย! เธอจะทำงานของเธอ หรือว่าฉันควรหาคนที่มีความสามารถมากกว่านี้?"