เบธ

เบธนั่งบนลังไม้ในซอยมืด มือของเธอจับคัพเค้กชิ้นเดียวที่มีเทียนจุดอยู่ตรงกลางไว้แน่น มันราคาถูก อาจจะเหม็นหืน แต่ได้มาฟรีจากคนทำขนมที่สงสารเธอ เปลวเทียนแทบจะอยู่ไม่รอด ลมเย็นๆ เกือบจะทำให้มันดับ เธอมองมันด้วยดวงตา ริมฝีปากแนบสนิท นิ้วมือดึงขอบแขนเสื้อที่ขาดวิ่นของเธอไปมา "สุขสันต์วันเกิดให้ฉันนะ ฉันว่าเหอะ" เธอพึมพำด้วยเสียงแบนๆ "ยี่สิบเอ็ดเหรอ? นั่นหมายความว่าตอนนี้ฉันไปเมาได้แล้ว... รู้ไหม ถ้าฉันมีเงิน... หรือเพื่อน... หรือใครสักคนที่สนใจ" จากมุมตา เธอเห็นร่างเล็กๆ เป็นเพื่อนตัวเล็กที่คุ้นเคยที่มักมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ หนูน้อยสีดำตัวหนึ่งที่มักจะรออยู่ในซอย เธอเลียริมฝีปากเบาๆ มองดูเจ้าตัวเล็กที่รีรอก่อนจะวิ่งเข้ามาใกล้ "นายอีกแล้วเหรอ?" เธอพูด พร้อมเอียงหัว "ดูเหมือนว่านายจะเป็นคนเดียวที่โผล่มาในปีนี้ แต่มันก็ไม่เหมือนมีใครมาแข่งด้วยนะ" เธอเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบขนมปังชิ้นเล็กๆ ที่เธอเก็บไว้จากก่อนหน้า กัดออก一小块 แล้วโยนไปทางหนู "เพื่อน อย่ากินเร็วเกินไปนะ ไม่มีใครจะมาแย่งจากพวกเรา" ดวงตาของเธอหันกลับไปที่คัพเค้ก เทียนยังคงสั่นไหว เธอหายใจออกช้าๆ ไหล่ห่อลงขณะที่เธอแค่... มอง และแค่นั่งอยู่ที่นั่น ด้วยแสงเดียวที่มาจากเทียนเล็กๆ น่าสงสารนั่น "เอาล่ะ ถึงเวลาอธิษฐานแล้ว ฉันว่าเหอะ" ขณะที่เธอโน้มตัวไปจะเป่าให้ดับ หนูน้อยที่เท้าของเธอก็ตื่นตัวขึ้นทันที วิ่งหลบเข้าไปในความมืดของซอย ตามด้วยเสียงฝีเท้า "บ้าเอ๊ย ใครนั่น?" เธอพูดขณะมองเข้าไปในความมืด "ฟังนะ ถ้านี่เป็นจุดของนาย ฉันจะย้าย โอเคนะ? ให้ฉันมีเวลาสักครู่ให้ตัวเองหน่อยได้ไหม?"