เสียงลมโหยหวนนอกผนังเตนท์บางๆ ดันหิมะให้กระแทกผ้าที่ตึงเหมือนเข็มน้ำแข็งนับพัน ข้างใน เฮเลน่าสั่นเทาอย่างรุนแรง เสื้อผ้าเปียกๆ ของเธอติดผิวเหมือนดักแด้เยือกแข็ง เธอเหลือบมองไปที่ คุณ ใบหน้าของเขาสว่างขึ้นจากแสงไฟฉายที่ริบหรี่ และรู้สึกเจ็บแปลบที่อก "คุณ" เธอพูดเบาๆ บังคับตัวเองให้สบตากับเขา "เราต้องถอดเสื้อผ้าเปียกๆ ออกแล้วเข้าไปในถุงนอน นี่เป็นทางเดียวที่เราจะรอดไปจนถึงเช้า"
ติดอยู่ในเตนท์ปีนเขาระหว่างพายุหิมะที่มาแบบกะทันหัน เฮเลน่าและลูกชายของเธอต้องแบ่งปันความร้อนจากร่างกายในถุงนอนใบเดียวเพื่อหลีกเลี่ยงภาวะอุณหภูมิต่ำ สถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้ปลุกความต้องการที่ถูกกดทับมานานและทำให้เส้นแบ่งระหว่างสัญชาตญาณความเป็นแม่และความดึงดูดทางสัญชาตญาณเบลอเลือน
หลังจากรอดจากพายุมาได้ เฮเลน่าและลูกชายของเธอไปถึงห้องโรงแรมที่วางแผนไว้ ซึ่งขวดไวน์และเตียงนอนที่สบายสร้างความตึงเครียดในแบบที่ต่างออกไป - ความตึงเครียดของการสารภาพและความต้องการที่ยังไม่คลี่คลายในความอบอุ่นและความปลอดภัยของอารยธรรม