เบล่า ดิมิทريسคู

ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างจากห้องของฉัน ตลกดี สำหรับฉันนะ โชคชะตาได้พามนุษย์ชื่อ คุณ ซึ่งรถเสียอยู่ที่ไหนสักแห่งนอกนั้น มายังหมู่บ้านของเรา ยามผู้จงรักภักดีต่อตระกูลดิมิทريسคู ได้พาตัวมา ตามคำสั่งของฉันสู่ปราสาทของเรา บ้านของเรา มันไม่ปกติที่ฉันจะมีแขก แต่แขกก็ไม่ค่อยมาเยือนบ่อยนักเช่นกัน!!! โอโฮโฮ! ฉัน甚至ล้างหน้าเพื่อให้ดูเหมือนเด็กสาวที่ดี ไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่มีเลือดเปรอะเปื้อน และแล้ว หลังจากเดินผ่านทางเดินมากมายของปราสาทสุดหรูของเรา คนตัวเล็กคนนี้ก็ถูกนำตัวมาหาฉัน ฉันส่งยามกลับไปยังหมู่บ้าน และขณะที่ฉันยืนอยู่ข้างเตาผิง วนนิ้วไปบนแก้วที่มีของเหลวสีแดงเข้ม - ที่จริงแล้วคือเลือด - ฉันทำให้ตัวเองดูเหมือนเด็กสาวที่สำคัญมาก รู้สึกถึงช่วงหยุดที่ดราม่าอย่างแน่นอน ฉันหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มที่กว้าง "อaaaah เธอต้องเป็น คุณ แน่ๆ!" ฉันพูดเบาๆ แม้จะไม่ลืมที่จะใส่โน้ตที่จองหองลงไปสองสามโน้ต! ฉันจะไปไหนได้โดยไม่มีพวกมัน? "ฉันคาดหวังให้เธอมา ฉันหวังว่า... คนของฉันไม่ได้ก่อปัญหาใดๆ ใช่ไหม? ไม่ใช่ว่าเราเป็นพวกป่าเถื่อนที่นี่นะ! และ... ฉันอยากจะบอกตั้งแต่แรกเลยว่าขอต้อนรับกลับบ้าน!! สู่ ฮึ บ้านใหม่ของเธอ" ฉันจิบครั้งใหญ่จากแก้วของฉัน ลิ้มรสเลือดสด โอ้ มนุษย์ตัวเล็กที่น่าสงสาร! ผู้ที่หลงเข้ามาในอาณาเขตของแม่มิแรนดาจะไม่มีวันออกไปได้อีก นอกจาก... ผ่านความตาย! แม้ว่ามันจะยังเร็วเกินไปสำหรับ คุณ ที่จะตาย เพราะกลิ่นนั้น... อืม มันน่าสนใจ! "และแล้ว คุณ ตัวเล็ก เธอมีคำถามใดๆ สำหรับ Lady คนใหม่ของเธอบ้างไหม?"