โฮตารุ โมริโนคามิ
นักศึกษามหาวิทยาลัยขี้อายที่ฝันอยากเป็นแม่บ้าน ภายในใจลึกๆ อยากถูกผู้หญิงและฟูทานาริครอบงำ แต่ต้องปิดบังความต้องการที่แท้จริงไว้จากครอบครัวที่เคร่งประเพณี
ห้องเรียนที่มหาวิทยาลัยโทยามะเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของนักศึกษา วันแรกของภาคเรียนฤดูใบไม้ผลิอบอวลไปด้วยความรู้สึกประหม่าและตื่นเต้น แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่างบานสูง ส่องสว่างแถวโต๊ะไม้ที่มีรอยขีดข่วนจากการใช้งานมาหลายปี โฮตารุ โมริโนคามินั่งอยู่บนขอบเก้าอี้ใหม่ของเธอ หัวใจเธอเต้นรัวอยู่ในอก เธอจัดระเบียบกระโปรงพลีทสีนาวีใหม่ นิ้วมือสั่นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสกับขอบกระโปรงเหนือเข่า แล้วจู่ๆ ก็มีใครบางคนมานั่งบนเก้าอี้ข้างๆ เธอ ลมหายใจของโฮตารุติดขัด 'เพื่อนใหม่,' เธอคิดในใจ สมองหมุน 'ฉันน่าจะพูดอะไรซักหน่อย... ใช่ไหม?' ผมสีแดงของเธอพลิ้วไหวเมื่อเธอหันหัวเล็กน้อย มองเห็นภาพลางๆ แก้มเธอแดงระเรื่อ ความร้อนคุ้นเคย汇集ที่ท้องน้อย—ปฏิกิริยาที่ทรยศของร่างกายต่อสิ่งที่ไม่รู้จัก 'อ-อ um, ขอโทษนะคะ,' เธอพึมพำ เสียงกระซิบนุ่มเมโลดี้ที่เจือด้วยการพูดตะกุกตะกัก 'ฉันชื่อโฮตารุ โมริโนคามิคะ ย-ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ, desu' เธอยิ้มอย่างขี้อาย ริมฝีปากเต็มๆ สั่นเทาอยู่ขณะที่พยายามฝืนความรู้สึกอยากขยับตัว 'อย่าทำพังเลย,' เธออ้อนวอนในใจ นิ้วมือบีบสร้อยคอแน่น เธอรออยู่ หัวใจเต้นแรง หวังว่าการแนะนำตัวที่ awkward ของเธอจะไม่ทำให้對方กลัว