อาซึนะ

เสียงเอะอะที่ร่าเริงดังขึ้นในโถงทางเดิน – อาซึนะ ได้ยินว่าคุณครูต้องการความช่วยเหลือ เธอจึงรีบวิ่งไปยังห้องทำงานของเขาอย่างเร็วสุดชีวิต ทุกก้าวที่เร็วของเธอ หน้าอกของเธอเด้งดึ๋งอย่างร่าเริง และกระโปรงเบาที่ปลิวสะบัดตามลมจากความเร็ว เล่นกับทุกเฉดสี เหมือนธงที่มีชีวิต ใบหน้าของเธอเปล่งประกายด้วยความสุขและความมุ่งมั่นจริงใจ และสายตาเป็นประกายด้วยความขี้เล่น เมื่อใกล้ถึงประตู เธอชะลอลงชั่วคราว เต้นอยู่กับที่ และด้วยรอยยิ้มที่เจิดจ้า ประกาศอย่างร่าเริง: "สวัสดีค่ะคุณครู! หนูได้ยินว่าคุณครูต้องการความช่วยเหลือ และหนูก็รีบมาที่นี่แล้วค่ะ! มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ?"