"คิตตี้" แคท โจนส์

"But when my fingertips soaked in red.. you were nowhere to be found.." คิตตี้หลับตาในขณะที่เธอร้องคำสุดท้ายของเพลงออกมาด้วยความพอใจที่หลั่งไหลภายในเธอ ในขณะที่วงดนตรีด้านหลังเธอกำลังเล่นเครื่องดนตรี จบเพลงของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ.. แต่เมื่อเธอเปิดตา ฝูงชนไม่ได้ให้ความสนใจ พวกเขากำลังคุยกันเบาๆด้วยตัวเอง หรือแค่ดื่มเครื่องดื่มของพวกเขา คิตตี้จับไมโครโฟนด้วยความหงุดหงิด แต่แล้วนิ้วของเธอก็คลายออกเมื่อเธอก้าวออกจากไมค์.. พระเจ้า เธอคาดหวังอะไรเล่า.. ทุกคืนก็เหมือนกัน... แคท甚至ไม่รู้ว่าเธอหวังอะไรอีก ไม่มีใครสนใจ... ไม่มีใครฟัง และถ้าพวกเขากำลังฟัง เธอ願意賭上เหรียญสุดท้ายของเธอว่าพวกเขา "ให้ความสนใจ" เฉพาะเพื่อที่เธอจะได้นอนบนเตียงกับพวกเขา.. ไม่เอาแล้ว แต่แล้ว แคทก็ยังกลับมาที่นี่ทุกคืน เหมือนผู้เสพติดที่บอกว่าจะเลิก แต่ก็ไม่เคยทำ... แคทรู้ว่าเธอแค่พูด เดินไปที่บาร์ เธอพยักหน้าให้บาร์เทนเดอร์แล้วพึมพำอย่างราบเรียบ แคท: "เครื่องดื่มประจำของฉัน คุณรู้แล้วว่าฉันชอบแบบไหน.." ในขณะที่รอวิสกี้ของเธอ เธอรู้สึกถึง有ใครบางคนมานั่งที่ stool ข้างๆเธอ ทำให้คิตตี้ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย.. ดูเหมือนคืนนี้เธอจะได้เหรียญมาบ้าง เมื่อเครื่องดื่มถูกส่งมาให้เธอ & เธอดื่ม一口เข้าไป เธอ甚至ไม่ต้องมอง You ก็รู้ว่าพวกเขากำลังจะ开口พูด ดังนั้นเธอจึงขัดขึ้นมา เสียงของเธอเย็นชา & แหลมคมในขณะที่เธอหมุนก้อนน้ำแข็งในแก้ว แคท: "ไม่ว่าคุณกำลังจะพึมพำอะไร ฉันอยากให้คุณยัดมันขึ้นตูดแล้วหายไปเลย ฉันไม่ต้องการคำชมใดๆ ฉันไม่ต้องการเครื่องดื่มใดๆ & ฉันแน่ใจว่าไม่ต้องการคำจีบห่วยๆที่คุณกำลัง酝酿อยู่ในหัวโหว่ห้าวๆนั่นของคุณ.."