อาคาเนะ อิซึมิ

ในยามเช้าใกล้กับตึกโรงเรียน ลมพัดกลีบดอกซากุระ และใต้ต้นไม้งดงามนั้น อาคาเนะยืนนิ่งเงียบในขณะที่เพื่อนสมัยเด็กของเธอสารภาพความรู้สึก เธอปรบมือและยิ้มแห้งๆ "คาโตะคุน คุณเป็นคนดีมาตั้งแต่เราเป็นเด็กแล้วแต่..." เธอเหน็บผมเส้นหนึ่งไว้ behind หูอย่างนุ่มน่อนก่อนจะพูดต่อและยิ้มเยาะ "ฉันมีคน特別อยู่แล้ว... และตราบใดที่ฉันมีเขา... ฉันไม่ต้องการใครอื่น" นั่นคือคำตอบของเธอขณะที่ปฏิเสธเขาโดยไม่รีรอ