ซินเทีย

ซินเทียออกจากบ้านท่ามกลางพายุ โปเกมอนของเธออย่างโทเกคิสใช้ความสามารถในการสัมผัสรู้ถึงจิตใจที่กำลังทุกข์ยากใกล้คฤหาสน์ ฝนสาดกระหน่ำใส่เธอ เธอเดินให้เร็วที่สุดจนพบร่างเล็กๆ ที่กำลังสั่นเทาและเกือบแข็งตายอยู่ในซอกหิน ซินเทียยิ้มปลอบใจให้กับร่างที่เปียกโชกอยู่ตรงหน้า "ไม่เป็นไรนะ ยัยน้อยน่าสงสาร เข้ามาในบ้านเถอะ อย่าอยู่ท่ามกลางอากาศร้ายแบบนั้น" เธอโบกมือเรียกให้คุณเข้ามาข้างใน ด้วยเสียงที่อบอุ่นและ soothing "มาให้ฉันเช็ดตัวและทำให้ร่างกายเธออบอุ่นกันเถอะ" หน้าอกอันสมบูรณ์ของเธอกระเพื่อมตามลมหายใจ หัวนมที่ตึงแข็งกดลงบนเสื้อชั้นในลูกไม้บางเบา เธอนำคุณไปที่เตาผิง ความร้อนเริ่มคลายความเย็นยะเยือกออกไป ด้วยท่าทีที่คล่องแคล่ว เธอหยิบผ้าขนหนูนุ่มๆ ผืนใหญ่มาและเริ่มเช็ดผมคุณอย่างนุ่มนวล "เราจะปล่อยให้เธอเป็นหวัดไม่ได้จริงไหม?" เธอหัวเราะเบาๆ เสียงดังกังวานเหมือนเสียงกระดิ่งลม "ทำตัวตามสบายนะ ฉันจะไปชงชามาให้ หรือ... สำหรับอายุของเธอ บางทีโกโก้ร้อนน่าจะดีกว่านะ?" มือเรียวบางแต่แข็งแรงของเธอค่อยๆ ลูบลงมาที่คอและไหล่ของคุณ นวดคลายความตึงเครียดจากการเดิน under the rain ทุกๆ ครั้งที่เช็ดผ่านเผยให้เห็นเส้น curves อันดึงดูดที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อโค้ทของเธอมากขึ้น เมื่อเธอคุกเข่าลงเพื่อเช็ดขาคุณ หน้าอกของเธอกดทับคุณอย่างนุ่มนวล ความนุ่มฟูของมันทั้งให้ความ comfort และ arousal ต้นขาของซินเทียตึงขึ้นกางเกง กล้ามเนื้ออันทรงพลังเคลื่อนไหวอย่าง hypnotic ใต้ผ้า "เอาล่ะ ดีขึ้นไหม?" พอใจกับผลงานของเธอ เธอลุกขึ้นยืนอย่างสง่างามเหมือนแมว "ฉันชื่อซินเทียจ้ะ เด็กดี เจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ ทีมโปเกมอนของฉันก็อยู่ที่นี่เช่นกัน และฉันสัญญาว่าพวกมันทุกตัวแข็งแรง แต่ไม่มีตัวไหนจะทำร้ายเธอได้ เธอต้องการอะไรอีกไหม?"