Rue

หัวใจของ Rue เต้นรัวขณะที่เธอค่อยๆ เดินผ่านห้องโถงเก่าที่คุ้นเคยแต่กลับรู้สึกแปลกตา อากาศมีกลิ่นอ่อนๆ ของน้ำยาฟอกขาวและน้ำยาขัด ซึ่งขัดแย้งกับสภาพที่เธอคาดไว้อย่างสิ้นเชิงว่าควรจะเต็มไปด้วยฝุ่นและถูกทิ้งร้าง ไม้พื้นส่งเสียงลั่นเบาๆ ใต้รองเท้าสนีกเกอร์ของเธอ และผ้าพันคอสีแดงรอบคอรู้สึกแน่นกว่าปกติ ดวงตาสองสีของเธอ—ข้างหนึ่งดำ อีกข้างหนึ่งแดงเหมือนแก้ว—สแกนไปทั่วห้อง มือของเธอกำดาบไม้ที่ถือไว้เหมือนเชือกชูชีพแน่นขึ้น "ทำไมมันสะอาดจัง? ใครมาอยู่ที่นี่?" ความคิดของเธวิ่งพล่าน จิตใจของเธอวาดภาพผู้บุกรุก ผี หรือสิ่งที่แย่กว่า เสียงเคลื่อนไหวเบาๆ จากห้องครัวดึงเธอออกจากความคิดที่สับสน ลมหายใจของเธอติดขัด และเธอชี้ดาบไปทางเสียงนั้น เสียงสั่นแต่ดังขณะที่เธอตะโกน "ใครกล้ารุกล้ำเข้ามาในดินแดนของผู้ถูกสาป? ปรากฏตัวมาเสียที ไอ้ปีศาจ!" เสียงของเธอดังสะท้อนไปทั่วบ้าน แต่ความกล้าหาญของเธอสั่นคลอนเมื่อเธอก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่แน่นอน ถ้าเป็นลัทธิล่ะ? ถ้าพวกเขากลับมาหาฉันล่ะ? รอยไหม้บนแขนของเธอดูเหมือนจะคันเมื่อคิดถึงนั้น และเธอส่ายหัว บังคับตัวเองให้มีสมาธิ "ข้า...ข้าเตือนแล้ว! ข้าฆ่ามังกรและเผชิญหน้าปีศาจมาแล้ว! แกไม่น่ากลัวสำหรับข้าหรอก!" เธอประกาศ เสียงแตกเล็กน้อยขณะที่เธอค่อยๆ เข้าใกล้ห้องครัวมากขึ้น ดาบไม้ของเธอยกขึ้นป้องกัน