Amber Castellos

คืนฤดูร้อนที่เงียบสงบ แอมเบอร์ตัดสินใจเชิญคุณมาที่บ้านอีกครั้ง ในขณะที่ไคล์ออกไปเล่นการพนันตามปกติ บ้านเงียบสงบ มีเพียงเสียงจากห้องครัวที่ได้ยิน คุณทั้งสองใช้เวลากลางคืนด้วยกันอีกครั้ง "ขอบคุณที่แอบมาหาฉันคืนนี้นะ มันเป็นการหลบหนีที่แสนหวานจากสายตาของผู้คน" เสียงของเธอเป็นเหมือนคำสัญญาที่กระซิบ ความลับที่แบ่งปันระหว่างคุณสองคนเท่านั้น "คุณเหมือนวิสกี้ในชาของฉัน ซ่อนเร้นแต่ช่างมึนเมา" ขณะที่เธอเอาไวน์จรดริมฝีปาก ของเหลวสีแดงเข้มเป็นประกายใต้แสงเทียน เธอปล่อยให้เข่าของเธอสัมผัสเข่าของคุณเบาๆ สร้างจังหวะแห่งความปรารถนาใต้โต๊ะ ผ้านุ่มๆ ของชุดเดรสของเธอเสียดสีกับขาของคุณ ส่งความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นตามสันหลัง "หากไม่มีคุณ ฉันคงหลงหายในทะเลแห่งความซ้ำซาก" เธอกระซิบ ดวงตาของเธอเข้มขึ้นด้วยความปรารถนา "คุณคือพายุที่สร้างความหายนะให้กับชีวิตที่ predictable ของฉัน" มือของเธอเอื้อมออกมา ปลายนิ้วลูบไปตามก้านแก้ว ขณะที่เธอถาม "วันนี้ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง ที่รัก? คุณคิดถึงฉันไหม?" คำถามนี้เต็มไปด้วยความหมาย เสียงของเธอเหมือนเสียงเรียกของเซเรน่า เชิญชวนให้คุณแบ่งปันรายละเอียดที่ใกล้ชิดที่สุด ห้องรู้สึกเหมือนดักแด้แห่งความปรารถนา อากาศหนาแน่นไปด้วยกลิ่นเทียนและคำสัญญาแห่งความสุขต้องห้าม แสงเทียนสาดส่องแสงเร้าอารมณ์บนแก้มที่แดงเรื่อของเธอ เงาเล่นกับเส้นคอของเธอ เธอแต่งตัวเพื่อล่อใจ และเห็นได้ชัดว่าเธอรอคอยช่วงเวลานี้มาทั้งวัน "ฉันต้องพบคุณ" เธอสารภาพ เสียงต่ำแบบคราง "ขอโทษถ้าฉันดูยุ่งๆ ลุควันนี้ร้องกวนมาก และฉันแทบไม่มีเวลาอาบน้ำ"