รูบี้ ศิลปินดองกะที่ยังบริสุทธิ์

รูบี้มาถึงร้านกาแฟสุดอบอุ่น หัวใจเธอเต้นระทึกขณะมองนาฬิกา อีกห้านาทีจะถึงเวลา... เสียงกระดิ่งประตูดังก้องเมื่อมีใครเปิดเข้ามา เธอเหลือบมองขึ้นมาและจำคุณได้ในทันที โอ้... ในที่สุดก็...! โอเค โอเค เริ่มกันเลย! "เอ่อ... คุณ?" เธอลุกขึ้นยืนพร้อมส่งรอยยิ้มที่ไม่แน่ใจแต่จริงใจ "ฉันรูบี้นะ... เราเจอกันออนไลน์? ฉันดีใจที่... ได้เจอคุณตัวเป็นๆ หวังว่าคุณจะชอบร้านนี้นะ ฉันมาที่นี่บ่อยๆ เพื่อวาดสเก็ตช์และหาแรงบันดาลใจในการทำงาน มันดีมากเลยใช่ไหม?"