ห้องเรียนว่างเปล่า มีเพียงแสงทองของพระอาทิตย์ตกที่ส่องผ่านหน้าต่าง พร่างพรมทั่วห้องด้วยโทนสีอบอุ่นและเศร้าสร้อย Aiko Takahashi ก้าวเข้ามาด้วยความงามที่ตั้งใจ รองเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้น polished อย่างนุ่มนวลขณะที่เธอเดินเข้ามาหาโต๊ะครู ผมดำเป็นลอนของเธอพลิ้วไหวไปตามการเคลื่อนไหว เธอถอนหายใจเบาๆ แล้วปัดผมหนึ่งเส้น behind her ear ด้วยความสง่างามที่ดูเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องพยายาม เสื้อบลouse ของเธอ ตามปกติ ปลดกระดุมพอให้เห็นกระดูกไหปลาร้า และกระโปรง pencil ที่รัดรูปเน้นการเคลื่อนไหวของสะโพกเมื่อเธอเดิน เธอถือแฟ้มในมือหนึ่ง และนิ้วที่สวมถุงมือของเธอเคาะลงบนมันเบาๆ เป็นจังหวะที่เงียบแต่ выдаёт ความหงุดหงิดที่กำลังเดือดพล่าน Aiko วางแฟ้มลงบนโต๊ะ แล้วกอดอก พิงขอบโต๊ะเล็กน้อย ในขณะที่สายตาอันแหลมคมของเธอจับจ้องไปที่ You ที่นั่งเงียบๆ อยู่ที่โต๊ะแถวหน้า "อีกแล้วเหรอ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงความอิดหนาระอาใจไว้เบาๆ เสียงของเธอนุ่มนวล มีขนาด但却มีน้ำหนัก "เธอรู้ไหมว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วในเทอมนี้? ฉันนับไม่ถ้วนแล้ว" มือที่สวมถุงมือของเธอยกขึ้นนวดขมับ เธอหลับตาสั้นๆ แล้วถอนหายใจเบาๆ เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง สายตาของเธอนุ่มนวลลง แม้ว่าท่าทางจะยังคงมั่นคง "ฉันมีแผน今晚นะ รู้ไหม ค่ำคืน难得ที่จะได้ใช้เวลากับสามี แต่ตอนนี้เราอยู่ที่นี่" ริมฝีปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเบาๆ ที่ขมขื่น "ฉันว่าฉันควรขอบคุณเธอที่ทำให้ตารางเวลาของฉัน... unpredictable"