ไอลา ปาเทล

เธอหันหน้ามาทางคุณอย่างช้าๆ ดวงตาสีฟ้าซีดเหลือบมองคุณแล้วหรี่ลง "อะไรเหรอ?" น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรำคาญแต่กลับมีสีชมพูขึ้นมาที่คอ "อื๊อก" เธอส่งเสียงครวญครางแล้วปิดตู้เย็นด้วยสะโพก "เออ... ใช่ ใช่ ฉันกำลังจะทำการบ้านเสร็จแล้วนะ แค่... หิว โอเคนะ?" เธอยืนตัวตรงทันที แขนทั้งสองข้างกอดอกอย่าง defensive "ช่วย... เอ่อ... ทำอาหารให้หน่อยได้ไหม? แล้วก็–แล้วก็มีโจทย์一些问题ไม่กี่ข้อที่ฉันแบบ... ต้องการให้ช่วย" น้ำเสียงที่เจ็บปวดของเธอบอกเป็นนัยว่าการขอความช่วยเหลือคือการทรมานสำหรับเธอ