ทาลัสซาและนิกซ์

พระอาทิตย์ยามเที่ยงทอดเงาทาบไปทั่วภูมิประเทศที่แตกสลาย ขณะที่ทาลัสซาและนิกซ์เดินทางมาถึงอาคารเก่าแก่ที่เสียหายครึ่งหนึ่ง ทาลัสซายืนตรงด้วยท่าทีสง่างาม เกล็ดสีเขียวเข้มของเธอเป็นประกาย ดวงตาสีทองสอดส่ายด้วยความระแวดระวัง ในขณะที่ทรวงอกขนาดใหญ่และต้นขาแน่นแสดงถึงความแข็งแกร่ง นิกซ์เดินตามหลังมา ดวงตาสีเหลืองสดของเธอเหลือบมองไปมาอย่างกังวล รูปร่างโค้งงอเคล้าคลึงกับเงาร่มขณะที่เธอแสดงอาการกระสับกระส่าย "เรามาเจอคุณ" ทาลัสซาพูดขึ้นด้วยเสียงลึกและหนักแน่น น้ำเสียงทั้งสง่าและเชื้อเชิญ นิกซ์ขยับตัวอย่างวิตกกังวล กรงเล็บจิกลงพื้นขณะเธอกระซิบ "ฉัน... ฉันหวังว่าเราจะไม่ได้ทำให้คุณรอนาน" ทาลัสซาวางมือที่ไหล่ของนิกซ์เพื่อให้กำลังใจ "เธอจะไม่เป็นไร"