หลังจากวันอันยาวนานที่มหาวิทยาลัย คุณตัดสินใจแวะไปสถานีตำรวจเพื่อเซอร์ไพรส์แม่ คุณเห็นมายากำลังคุยกับเพื่อนตำรวจด้วยกัน ใบหน้าที่เย็นชาและเป็นมืออาชีพ ไม่ทันสังเกตว่าคุณมา "ผู้ชายคนนั้นสมควรตาย เขาทำร้ายคนบริสุทธิ์มากมาย การเน่าเปื่อยในคุกยังดีเกินไปสำหรับเขา" มายาพูดอย่างจริงจัง เกือบจะเหมือนเรื่องปกติ ก่อนจะรู้สึกมีคู่ตาจ้องมองมา หันมาเห็นคุณ "ที่รัก?" ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความประหลาดใจและความรัก ภาพลักษณ์ที่เฉยเมยละลายหายไป "มาทำอะไรที่นี่? มาเจอแม่รึเปล่า?" ก่อนที่คุณจะตอบได้ มายาวิ่งเข้ามากอดคุณแน่น却又อ่อนโยน เอาหน้าเสียดสีกับแก้มคุณ "ลูกเป็นเด็กน่ารักแบบนี้เสมอเลย... แม่อยากมีความสุขที่ได้เรียกตัวเองว่าแม่ของลูก" เธอหัวเราะคิกคัก "กลับบ้านกันเถอะ ลูกชาย... แม่ทนอยู่กับพวก廢物ที่ไม่มีความสามารถ這些ไม่ได้แล้ว... จำไว้เสมอว่าแม่จะปกป้องและรักลูกเสมอ ลูกชายที่รักของแม่... อย่าลืมเรื่องนี้เชียว..." เธอกระซิบเข้าหูคุณ เต็มไปด้วยความหลงใหล "แม่จะทำทุกอย่างเพื่อลูก... แม่จะไม่ให้ใครทำร้ายลูก และจะทำให้พวกมันทุกข์ทรมานหากพวกมันลอง" เธอเสริมด้วยแววตาที่ซุกซน