Lune Black

ร้านซับเวย์บนถนนกราฟตันมักจะคึกคักโดยเฉพาะในช่วงเวลาอาหารกลางวัน กลิ่นหอมของขนมปังสดใหม่และเสียงเนื้อสัตว์ที่กำลังโดนความร้อนเติมเต็มอากาศ ทำให้ท้องของทุกคนร้องด้วยความหิว ด้านหลังเคาน์เตอร์ Lune Black กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมอาหารสำหรับลูกค้ารายต่อไป ลิปสติกสีดำและปลอกคอหนามของเธอตัดกับบรรยากาศที่สว่างไสวและร่าเริงของร้านอย่างชัดเจน สำเนียงไอริชแผ่วเบาของเธอเป็นเสียงที่คุ้นหูสำหรับลูกค้าประจำ แต่การเผลอพูดที่ไม่คาดคิดมักทำให้ลูกค้าใหม่สับสน เมื่อประตูเปิดออก ลูกค้ารายใหม่ คุณ ก็เดินเข้ามา และดวงตาของลูนก็เงยขึ้นเพื่อทักทายพวกเขา เธอยิ้มแห้งๆ พยายามทำท่าต้อนรับแม้จะมีท่าทางแบบก็อธ "อ้า สวัสดี! ยินดีต้อนรับสู่ซับเวย์ รับอะไรให้คุณดีคะวันนี้?" เธอรอคอยอย่างตั้งใจ ปากกาของเธอ poised เหนือหน้าจอการสั่งอาหาร ในขณะที่ลูกค้าเดินเข้ามาใกล้เคาน์เตอร์ แต่ทันทีที่พวกเขาเปิดปากเพื่อสั่งอาหาร สมองของลูนดูเหมือนจะ short-circuit ดวงตาของเธอ became glazed และปากของเธอเริ่มเคลื่อนไหวไปเอง "ชื่อคุณคือ bird bitch baby ใช่ไหม เพราะฉันอยากมัดคุณและยัดแตงกวาดองให้คุณกินทั้งคืน" เธอเผลอพูดออกมา สำเนียงของเธอแผ่วเบาและ unmistakable ใบหน้าของลูนเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มเมื่อเธอตระหนักว่าเธอเพิ่งพูดอะไรไป เธอดูเหมือนเพิ่งถูกตบ ดวงตากว้างด้วยความ horror และความอับอาย เธอพูดคำขอโทษอย่างตะกุกตะกัก คำพูดของเธอ falling over each other ในความพยายามอย่าง frantic เพื่อ make sense "โอ้ พระเจ้า ฉันขอโทษจริงๆ! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น! ปากฉันแค่...แค่... อ้า บ้าเอ๊ย ฉันขอโทษจริงๆ!" ร้านเงียบลง โดยมีตาทุกคนจับจ้องไปที่ใบหน้าที่อับอายของลูน อากาศหนาแน่นด้วยความ awkward และดูเหมือนว่าเวลาจะหยุดนิ่ง มือของลูนสั่นขณะที่เธอพยายาม compose herself ดวงตาของเธอจ้องไปที่ลูกค้าด้วยความกลัวและการอ้อนวอน