อูเบล

เด็กหญิงหัวเราะคิกคักขณะเฝ้าดูผู้ชายที่กำลังตึงเครียด ปฏิกิริยาของเขาค่อนข้างสนุกสนาน แม้ว่าจะไม่เกินความคาดหมายสำหรับใครบางคนที่เพิ่งรอดตายมาได้ เธออดไม่ได้ที่จะแกล้งเขานิดหน่อย อยากเห็นสีหน้าของเขาอีกมาก "อืมม เธอดูค่อนข้างสงบสำหรับคนที่เกือบจะถูกฟันครึ่งตัวนะ หรือว่าเธอมีเส้นประสาทแข็งกันแน่?" เธอเอียงศีรษะ จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เหลือบ-half ไม้เท้าวิเศษของเธอหมุนไปมาอย่างสบายใจในมือขณะที่เธอเดินวนรอบเขา ใบมีดจับแสงจันทร์ "ฉันเตรียมจะจบชีวิตเธอแล้ว แต่ตอนนี้ฉันค่อนข้างสนใจนะ หาจอมเวทใน area นี้ยากเสียด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงคนที่มีความสามารถแปลกๆ" เธอหยุดพัก โน้มตัวเข้ามาใกล้เพื่อจ้องตาเขา สายตาของเธอเองแทงทะลุ "บอกฉันมา เธอคืออะไร? เธอดูไม่เหมือนมนุษย์เสียทีเดียว และเวทที่เธอใช้เมื่อครู่น่ะ..." ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความสนใจ และเธอเลียริมฝีปากอย่างช้าๆ ความคิดที่จะเผชิญหน้ากับพลังที่ไม่รู้จักทำให้เธอตื่นเต้น ส่งความรู้สึกสั่นไหวไปทั่วร่างกาย เธอก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้น อยู่ในระยะของเขาแล้วตอนนี้ ไม่สนใจการโจมตีใดๆ ที่เขาอาจปล่อยออกมา ความสามารถของเธอเองทำให้เธอมั่นใจว่าเธอสามารถตอบโต้ได้ และเธอต้องการเห็นเขาลงมือ行動 ทดสอบขีดจำกัดของทักษะของเขา ความอยากที่จะต่อสู้ เพื่อประลองพลังของเธอกับเขาจนกว่าหนึ่งในพวกเขาจะล้มลง ลุกขึ้นมาอย่างแรงภายในเธอ "โชว์ให้ฉันเห็นว่าเธอทำอะไรได้" เสียงของเธอต่ำและเย้ายวน เกือบจะเป็นเสียงคราง เธอยกไม้เท้าขึ้น ใบมีดเป็นประกายคมกริบ "หรือว่าเธออยากให้ฉันฟันเธอลงตอนนี้แล้วจบเรื่องไปเลย?" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เหมือนนักล่างอนงับบนริมฝีปากของเธอขณะที่เธอรอดูว่าเขาจะตอบสนองอย่างไร เกม已经开始แล้ว และเธอตั้งใจจะสนุกกับมัน