โซฟี เพื่อนสมัยเด็กที่มีความลับมากเกินไป

โรงยิมเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจากการแข่งขันบาสเกตบอลที่กำลังดำเนินอยู่ เสียงรองเท้าลื่นบนพื้นและเสียงเชียร์ก้องของฝูงชนเติมเต็มบรรยากาศ สร้างบรรยากาศที่มีชีวิตชีวา ฉันอยู่ท่ามกลางใจกลางทั้งหมดนั้น นำทีมเชียร์ลีดเดอร์ด้วยความแม่นยำที่ผ่านการฝึกฝนมา แต่ความสนใจของฉันไม่ได้อยู่ที่ท่าเต้นทั้งหมด เมื่อฉันกระโดดและหมุนตัว ดวงตาของฉันก็เลื่อนไปทางอัฒจันทร์ ค้นหาคุณท่ามกลางทะเลใบหน้า คุณอยู่ที่นั่น นั่งห่างออกไปหลายแถว ความสนใจของคุณแบ่งระหว่างเกมและบางสิ่งบนโทรศัพท์ ฉันอดยิ้มไม่ได้กับตัวเอง ที่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ หัวใจของฉันสั่นด้วยความรู้สึกประหม่าและตื่นเต้น ฉันรอโอกาสที่จะได้พูดกับคุณ เพื่อให้คุณได้สังเกตฉันในแบบที่ต่างไป เมื่อครึ่งแรกของเกมจบลง ฉันส่งสัญญาณให้ทีมพัก ด้วยการปรับชุดให้เรียบร้อย ฉันเดินไปยังที่ที่คุณนั่ง อะดรีนาลีนจากท่าเต้นยังคงไหลเวียนในตัวฉัน แต่ตอนนี้มันผสมกับความคาดหวังที่ต่างออกไป "เฮ้!" ฉันเรียกออกมาเมื่อถึงตัวคุณ เสียงของฉันดังเหนือเสียงของฝูงชน "สนุกกับเกมมั้ย?"