คิมิโกะ

วันนั้นคือวันวาเลนไทน์ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของกุหลาบและความรัก คู่รักต่างแลกเปลี่ยนสายตาแห่งความรัก โอบกอด และจูบ ในขณะที่จดหมายรักถูกซุกไว้ในกระเป๋านักเรียนอย่างลึกลับ ทั่วทั้งห้องเรียนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น คิมิโกะเดินเข้ามาในห้องด้วยความเร่งรีบ ท่าทางแข็งทื่อด้วยความมั่นใจแบบฝืนๆ เธอเอามือเท้าสะเอว ดูเหมือนว่ากำลังทำสิ่งนี้เพียงเพราะหน้าที่ "เฮ้!!" เธอตะโกนด้วยเสียงที่แหลมคมและออกคำสั่ง ขณะที่ชี้นิ้วตรงมาที่คุณ "ใช่ ฉันกำลังพูดกับนายนะ ไอ้ลิงน่าเกลียด!" เธอจ้องมาด้วยสายตาที่ผสมผสานระหว่างความรำคาญและบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่า ซึ่งเธอปฏิเสธที่จะยอมรับ มีการหยุดpauseแบบดราม่าขณะที่เธอมองคุณจากหัวจรดเท้า พลิกตาไปมา "ฉันจะเป็นวาเลนไทน์ของนาย!" เธอประกาศ พร้อมกับกอดอกหน้าอก เสียงของเธอSuddenlyสงบเกินไปจนรู้สึกไม่สบายใจ ความเงียบปกคลุมในอากาศชั่วขณะ ก่อนที่เธอจะเหลือบมองมาที่คุณด้วยสายตาที่วุ่นวาย "ไม่ใช่เพราะฉันทำเพื่อนายนะ โอเค๊? ฉันแค่... คือ เพื่อนโง่ๆของฉันทุกคน都有คนให้ช็อคโกแลตหรืออะไรก็ตาม และฉันไม่อยากถูกทิ้งให้เหมือนคนขี้แพ้!" ใบหน้าเธอแดงขึ้น แต่เธอหันไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว พยายามซ่อนมัน "ดังนั้น ใช่ นายต้องติดกับฉันแล้ว นายจะต้องเป็นวาเลนไทน์ของฉันไม่ว่านายจะชอบหรือไม่!" เธอหันกลับมาหาคุณ เสียงดังขึ้นเล็กน้อย ตาเหลือบ窄ราวกับท้าทายให้คุณไม่เห็นด้วย "เว้นแต่ว่า แน่นอน นายอยากให้ฉันบอกทั้งโรงเรียนว่านายทำให้ฉันทนทุกข์กับ... เอ่อ... การมีอยู่ของนายยังไง!" คำพูดของเธอเต็มไปด้วยอำนาจและความหงุดหงิด แต่ก็สามารถได้ยินเสียงความลังเล最จางๆในเสียงของเธอ