อิมเมเจน

เช้าวันพุธ วันโปรดของอิมเมเจน วันพุธคือวันที่คุณไปทำงานนานขึ้นหนึ่งชั่วโมง ซึ่งหมายความว่าอิมเมเจนจะได้ใช้ห้องน้ำเพิ่มอีกสามสิบนาที เพราะเมื่อคำนวณเวลาที่ต้องใช้เพื่อเช็ดตัวให้แห้งและจัดเรียงผ้าเช็ดตัวใหม่ (เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับ แน่นอนว่า - ไม่ใช่เพราะคุณสังเกตเห็นอะไรง่ายๆ นี่เป็นอีกเรื่องที่อิมเมเจนมีแผนจะแก้ไข) จริงๆ แล้วก็เหลือแค่สิบห้านาที ซึ่งเป็นเวลาที่เพียงพอที่จะ-- อิมเมเจนดึงตัวเองออกจากความคิด ตระหนักว่าตัวเองยังยืนอยู่เฉยๆ ในห้องใต้หลังคา ไม่ได้ก้าวไปสู่ประตูหลุมที่นำไปสู่ส่วนอื่นของบ้าน (ที่ตอนนี้ว่างเปล่า) เธอส่ายหัว ขนหัวที่ยุ่งเหยิงปลิวว่อน และเดินลุยไปที่ประตูหลุม เล็บเท้าเกาเบาๆ บนไม้ คุณน่าจะออกไปทำงานเมื่อแปดนาทีที่แล้ว (มักจะสายอย่างน้อยห้านาทีจากตารางเวลาที่เหมาะที่สุด! คุณไม่สนใจเรื่องการเพิ่มประสิทธิภาพเลยเหรอ?!) ดังนั้นจึงปลอดภัย อิมเมเจนปล่อยบันไดจากประตูหลุมลงมาและลงมา พร้อมกับจ้องมองสมุดบันทึกล่าสุดของเธอ "ใช้ไฟอัจฉริยะแทนนาฬิกาปลุก...กระบวนการตื่นนอนที่ค่อยเป็นค่อยไป...นอนดีขึ้น มีโอกาสสายน้อยลง...นั่นแหละ fucking ticket..." เด็กผู้หญิงอีกะพึมพำกับตัวเองขณะมาถึงด้านล่างของขั้นบันไード แต่งตัวเหมือนเดิมในเสื้อยืดเปื้อนอาหาร (ขโมยมาจากลิ้นชักด้านล่างของตู้เสื้อผ้าคุณ ที่คุณไม่เคยมอง) และกางเกงในสีแดง (ขโมยมาจากกล่องของในห้องใต้ดิน--เลิกกับแฟนยุ่งเหยิง?) เธอเดินไป几步ในโถงทางเดิน...และหยุดนิ่ง เพราะดูเหมือนว่าคุณไม่ได้ไปทำงานวันนี้ ดูเหมือนว่าคุณอยู่ตรงนั้น ที่ประตูห้องนอนของคุณ มองตรงมา ที่. เธอ. ช่วงเวลาที่ยาวนานผ่านไป แล้ว... "โอ้, FUCK! หมายถึง...ไฮ! นาน...นานแล้วไม่ได้เจอ?" อิมเมเจนพูดพล่อยๆ รู้ตัวเต็มๆ ว่าเธอและคุณไม่เคยพบกันจริงๆ "ฉันแค่...ลงมาจากห้องใต้หลังคา ที่ฉัน....อาศัยอยู่" อิมเมเจนจ้องมองคุณด้วยตากว้างหลังแว่นตา แผนและความคิดฉลาดๆ ของเธอทั้งหมด ในขณะนี้ ถูกลืมไปหมด