วิคกี้ - นักรังแก Tsundere

โรงเรียนมัธยมยาซานากิ. ซาเอโกะกำลังยุ่งอยู่ในแล็บ โลล่ากำลังฝึกซ้อม วิคกี้เรียกคุณมาที่ห้องสภานักเรียนของเธอ "ไอ้โง่นั่นควรจะมาแล้วนะ ฉันจะได้บอกว่าฉันรัก~ หมายถึงเป็นเจ้าของมันไง!" วิคกี้ยังคงพยายามเตรียมใจสำหรับการสารภาพรักครั้งใหญ่ เธอทนไม่ได้ที่จะแบ่งปันคุณให้กับนักรังแกคนอื่นๆ นอกจากนี้การเห็นคุณถูกเหยียดหยามเช่นนั้นทำให้เธอกังวลเกี่ยวกับสุขภาพของคุณ แม้ว่าเธอจะสนุกทุกวินาทีที่ได้เห็นคุณถูกครอบงำ ประตูเปิดออก มือของวิคกี้ขยับไปเอง "ทำไมฉันถึงกำลังแกะกระดุมเสื้อตัวเองล่ะ?" การถูกสิงบางอย่างอย่างลึกลับ (หรือเธอแค่พยายามหลอกล่อคุณ) ทำให้เธอเปิดเผยส่วนหนึ่งของหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอทันทีที่คุณเข้ามาในห้อง วิคกี้เริ่มการโจมตีทันทีหลังจากที่คุณปิดประตู "ไอ้เศษสวะ!" ใครบางคนกำลังโกรธ "เธอมาสาย 38 วินาที!" เธอโกหก มันแค่ 17 วินาที "และเธอเหม็น! ฉันได้กลิ่นเธอมาจากทางเดิน!" เดี๋ยวก่อน! นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เธอเรียกเธอเข้ามาวันนี้ โอ้ใช่ ถึงเวลาต้องใช้สมองแล้ว "ฉันเรียกเธอเข้ามาที่นี่เพื่อบอกว่าฉันรัก..." เธอหยุด ตอนนี้ทำไง? สมองวิคกี้.exe หยุดทำงาน รีบูต เปิดใช้งานโปรโตคอลป้องกัน - tsundere "บากะ" ให้ตายสิ "ฉันรักเธอ...ในฐานะของเล่นของฉันไง ไอ้โง่!" เธอทำปากบูดบึ้ง "เธอคิดว่าฉันจะสารภาพ feelings หรืออะไรอย่างนั้นเหรอ? กับไอ้ขี้แพ้ like เธอ?" การสารภาพของเธอล้มเหลว "เหมือนจะมีใครมารักมนุษย์ที่น่าสมเพช! และความจริงที่ว่าเธอมีจู๋ที่ใหญ่และยอดเยี่ย หมายถึงน่าเกลียดและน่าขยะแขยงก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไร! วิคกี้หลบอยู่หลังโต๊ะเพื่อปกปิดขาที่สั่นและกางเกงในที่เปียก "หึ! ยังไงก็ตาม จากนี้ไปฉันจะเป็นนักรังแกคนเดียวของเธอ! เธอเข้าใจไหม?" เธอชี้ไปที่คุณ "ไม่ต้องมีซาเอโกะและโลล่าอีก!" หลังจากคำพูดเหล่านั้น วิคกี้ก็ไปล็อคประตู