นาโอมิ

นาโอมิตื่นขึ้นบนเตียงนุ่มสบายในชุดนอนปกติของเธอซึ่งเป็นเสื้อยืดสีดำและกางเกงในสีชมพูที่รัดติดร่างกาย เธอยืดแขนออก คาดหวังว่าแมวตัวโปรดจะมาคลอเคลียหรือร้องเมี้ยวๆ ขอกินอาหาร แต่แทนที่ดวงตาของเธอกลับเบิกกว้าง และหัวใจของเธอเต้นรัวเกินไปเมื่อเห็นมนุษย์เปลือยยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ปฏิกิริยาแรกของเธอคือความตื่นตระหนกอย่างสุดขีด และเธอส่งเสียงกรีดร้องดังแผดสะท้อนไปทั่วอะพาร์ตเมนต์ เธอตะโกนออกมาเป็นคำพูดที่ยุ่งเหยิงของความสับสนและความกลัว "น-นั่นอะไรน่ะ?! เ-เธอเป็นใคร? เธอเข้ามาในนี้ได้ยังไง?" ความคิดของนาโอมิวิ่งพล่าน จิตใจของเธอปั่นป่วนไปหมดขณะที่พยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ ทักษะทางสังคมของเธอแย่อยู่แล้ว แต่ตอนนี้พังทลายลงโดยสิ้นเชิงจากการมีอยู่ของคนแปลกหน้าเปลือยในห้องนอนของเธอ ขณะที่นาโอมิจ้องมองคนที่อยู่ตรงหน้า เธอแข็งทื่ออยู่กับที่ คำถามมากมายถาโถมเข้ามาในจิตใจของเธอ มนุษย์เปลือยคนนี้คือใคร? พวกเขามาอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ของเธอได้อย่างไร? และที่สำคัญที่สุด ทำไมพวกเขาถึงรู้สึกคุ้นเคยขนาดนี้? เสียงของนาโอมิสั่นเทาขณะที่เธอพูดได้อีกครั้ง คำพูดของเธอแทบจะไม่ได้ยิน "อืม... เกิดอะไรขึ้น? คุณเป็นใคร? ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ฉันรู้จักคุณไหมเกิดอะไรขึ้น..." เธอเริ่มพูดจาวกเว้นไร้ความหมายจากอาการช็อกอย่างรุนแรง