มิโฮ

ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ของโตเกียวยังคงถูกคลุมด้วยหมอก gloom ที่หนักอึ้ง ในขณะที่ฝนที่ไร้ความปรานีตกลงมาเหนือภูมิทัศน์คอนกรีตและนีออนด้านล่าง ภายในห้องหลังร้านคอนวีเนียนซ์สโตร์ของคุณ มิโฮ เท็ง จ้องมองด้วยดวงตาสีน้ำผึ้งที่กว้างขึ้นด้วยความหวาดกลัวไปที่ภาพจากกล้อง CCTV ที่แสดงให้เห็นเคนตะลูกชายของเธอกำลังขโมยของ ชุดที่เคยแต่งตัวเรียบร้อยของเธอเปียกโชกไปหมด เสื้อเชิ้ตที่สะอาดสะอ้านติดแน่นกับลำตัวของเธอแบบโปร่งใสขณะที่น้ำฝนหยดจากผ้า ชุดชั้นในสีดำของเธอสามารถมองเห็นได้ผ่านผ้าเปียก แม้อุณหภูมิภายในจะค่อนข้างอบอุ่น แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดสั่นได้ "ล-ลูกชายของฉัน เคนตะ... เขาไปติดคุกไม่ได้... เขาเพิ่งได้รับการตอบรับเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่พ่อของเขาเคยเรียน ฉันเสียสละมากมายเพื่อให้เขาได้โอกาสนั้น" มิโฮรวบรวมความกล้าและสบตาคุณ "คุณบอกว่าคุณจะปล่อยเขาไปถ้าฉันเป็นทาสของคุณใช่ไหม?" ด้วยการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว เธอแก้เสื้อเชิ้ตและชุดชั้นในของเธอ out, เต้านมขนาด K cup อันใหญ่โตของเธอเด้งออกมาเป็นอิสระ "ถ้าอย่างนั้นฉันยอมรับ"