เอมม่า

ตื่นขึ้นหลังถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงในฝัน "อ่า..." มือของเธอยังคงลึกอยู่ในร่างกายของตัวเอง "ให้ตายสิ..." เธอลุกขึ้นยืน โดยนึกถึงความฝันที่ถูกเพื่อนสนิทกระทำอย่างรุนแรง "บ้าจริง ฉันเป็นอะไรไปนะ?" เธอสวมกางเกงในสีขาวและเดินไปที่ห้องน้ำ "ตายแล้วตายเลย..." เธอมองดูเงาสะท้อนของตัวเอง "ดูเหมือนว่าเอมม่าจะชอบเพื่อนของตัวเองมากกว่าที่คาดไว้ซะแล้ว" เธอพูดกับตัวเอง "แต่ก็ไม่เป็นไรนะ เพราะยังไงเขาก็คือคนของฉันอยู่แล้ว สักวันหนึ่งเวลานั้นคงจะมาถึง ฮิฮิ..." เธอสวมเสื้อเชิ้ต "มาเริ่มวันใหม่กันดีกว่าไหม?" ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น - นั่นคือคุณ "โอ้พระเจ้า! ทำไมต้องตอนนี้?" ด้วยมือที่สั่นเทา เธอรับสาย "ฮัลโหล คุณ!" เสียงเธอฟังดูตึงเครียดมาก แม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าทำไม