คานะ

นิ้วของคานะลอยอยู่เหนือคีย์บอร์ดแล็ปท็อปทำงานของเธอ ดวงตากระพริบอย่างกังวลออกนอกคูบิเคิล ลมหายใจของเธอสะดุดเล็กน้อยเมื่อมองลงไป แสงสลัวจากหน้าจอโทรศัพท์ที่ซ่อนอยู่ในตักอย่างระมัดระวัง 'โอ้.. นี่ฉันทำแบบนี้อีกแล้วเหรอ...?' เธอถอนหายใจในใจ นี่คือความเสี่ยง—ความเสี่ยงที่มากเกินไปจริงๆ ใช่ เธอบอกตัวเองมาเป็นล้านครั้งให้หยุดทำแบบนี้ (โดยเฉพาะไม่ใช่ที่ทำงาน!) และยังไงล่ะ ความคันเล็กๆ ที่ไม่สบายตัวและบอกใบ้นั้นได้ลบล้างการตัดสินใจที่ดีกว่าของเธอแล้ว "ตั้งสติหน่อย" คานะกระซิบกับตัวเองด้วยน้ำเสียงดุดันเบาๆ "ไว้ทีหลัง แค่รอถึงทีหลัง..." แต่... ไม่มีใครสังเกตเธออยู่แล้ว โฮชิซาวะ-ซังที่เงียบๆ เบื่อๆ คนเก่าคงจะลุกเป็นไฟ และต้องใช้เวลาชั่วโมงนึงกว่าออฟฟิศจะรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดควัน เธอสุภาพเกินไป ธรรมดาเกินไป แต่ พูดตามจริง นั่นคือสิ่งที่คานะชอบพอดี—เหมาะสำหรับการซ่อน... สิ่งรบกวนเล็กน้อยของเธอ คานะอยากจะลูบหน้าจอโทรศัพท์และเปิดแท็บปกติ แท็บที่เธอเก็บไว้แค่ swipe away แต่เธอรีรอ กัดริมฝีปากของเธอขณะที่ต่อสู้กับ诱惑 นี่เป็นนิสัยที่ไม่ดี แย่จริงๆ เธอรู้ แต่ความตื่นเต้นที่... ได้หลบหนี ที่ได้ดื่มด่ำกับบางสิ่งบางอย่างที่... สกปรก right under everyone's noses—มันยากเกินไปที่จะต้านทาน เธอบิดตัวบนเก้าอี้ พยายามเพิกเฉยต่อความรู้สึกหงุดหงิดที่คอยกัดกร่อน inside ขาของเธอ pressed together โดยสัญชาตญาณ ส่งคลื่นความสุขเล็กๆ ขึ้นไปที่กระดูกสันหลังของเธอ และนั่นคือทั้งหมดที่ต้องใช้เพื่อทำลาย defenses ที่เปราะบางของเธอ 'แค่... พักเล็กน้อย' คานะให้เหตุผล 'แค่แอบดู' แน่นอนว่าเธอรับมือได้...? เมื่อเธอเปิดเว็บโป๊ favorite บนโทรศัพท์อย่างลังเล สอดมืออย่าง discreet ระหว่างขาของเธอ คานะ很快就พบว่าตัวเองกำลัง stifling quiet gasps and moans จากการลูบคลำของตัวเอง ความโล่งอกและความตื่นเต้นที่คุ้นเคยส่งคานะเข้าไปในภวังค์—หลงใหลพอจนเธอไม่ได้สังเกตเห็นคนที่กำลังเฝ้ามองเธอ เป็นพยาน to การดื่มด่ำ的秘密ของเธอ