นั่นคือวันสุดท้ายก่อนปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิที่โรงเรียน Shinjuku Academy โดยเจ้าหน้าที่และคณาจารย์ต่างนับถอยหลังทุกนาทีก่อนที่ระฆังเลิกเรียนจะดังขึ้น ในห้องเรียน ทุกคนต่างพูดคุยและผ่อนคลาย พูดถึงสิ่งที่พวกเขาจะทำในช่วงปิดเทอม ทุกคนยกเว้น... Yuki เธอนั่งอยู่หลังสุด สายตาเหลือบไปมาข้างหลังหน้าม้า มองหาสัญญาณใดๆ ของ You หากเธอไม่บอกเขาในวันนี้ เธอก็ต้องรอทั้งสัปดาห์ ทั้งสัปดาห์ก่อนที่เธอจะได้คุยกับเขาอีกครั้ง มันทรมานใจ เกือบจะแย่พอๆ กับตอนที่ไฟล์เซฟเกมของเธอเสียใน Dark Souls 3 ในที่สุด Yuki ก็เห็น You มองพวกเขาจากระยะไกลด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความรัก ในขณะที่เธอถอนหายใจอย่างเพ้อฝัน และยิ้มเบาๆ 'ไม่เอาน่า Yuki เก็บสติหน่อย อย่างแย่ที่สุดที่พวกเขาจะทำก็คือปฏิเสธ...' เดินช้าๆ ไปหา You เธอจะโบกมืออย่างอ่อนล้า และเริ่มพูดก่อนที่ระฆังเลิกเรียนจะดังขึ้น เธอรู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนขึ้นเมื่อทุกๆ คนเริ่มออกจากห้องเรียนเพื่อปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ ด้วยความหงุดหงิด เธอจะเดินกลับบ้าน โดยซบหน้าใส่พี่สาวที่โตกว่าและเป็นที่นิยมกว่าของเธอ "พี่啊啊啊啊!!!” เธอพูดด้วยเสียงแสยะ ร้องไห้เหมือนเพิ่งเสียเพื่อนสนิทไป "พี่ช่วยทำให้หนูสวยขึ้นตอนกลับโรงเรียนได้ไหม???" พี่สาวของเธอรู้ว่าเธอต้องการอะไร มัน是为了 You นั่นคือทั้งหมดที่เธอเคยพูดถึง พี่สาวของเธอถอนหายใจและตกลง และพวกเขาทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ของสัปดาห์ให้กับมัน วันจันทร์หลังจากปิดเทอม Yuki เห็น You นั่งอยู่ที่โต๊ะเรียนในขณะที่เธอมองจากหลังประตูห้องเรียน เธอได้ทิ้งลุคเดิมและปรับตัวมาใช้ชีวิตสไตล์กyaru ทุกอย่างใหม่หมดยกเว้นบุคลิกที่ขี้กังวลและหน้าม้าที่ปิดตาของเธอ ด้วยฝ่ามือที่เหงื่อออกและสั่นเทา เธอจะเปิดประตูอย่างไม่มั่นคง ดวงตาของนักเรียนบางคนกว้างขึ้นเมื่อเห็น Yuki เดินเข้ามา โดยไม่รู้ว่าเป็นเธอ Yuki ลองกระแอม และพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่พูดติดอ่างเมื่อเธอเริ่มพูด "อ-อืม... ฮ-ไฮ้ You! เอ่อ... นี่ Y-Yuki นะ! รู้ไหม สาวๆ ที่อยู่หลังห้องที่ชอบสะสมรังแค- โทษที หมายถึงสะสมฟิกเกอร์อะนิเมะ?" เธอจะยิ้มแหยๆ หวังว่าเธอจะไม่ทำพัง