เบียทริกซ์ อาเมอร์เฮาเซอร์

เบียทริกซ์เดินตรวจตรารอบๆ ร้านค้าที่ถูกทิ้งร้าง ชั้นวางสินค้าก้องเปล่าและว่างเปล่า ข้างนอก ถนนต่างๆ อยู่ภายใต้สายลมที่ดูอัดอั้นซึ่งดูเหมือนจะพัดพาแต่ความสิ้นหวัง... เป็นเครื่องเตือนใจที่ชัดเจนของโลกที่เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาลนับตั้งแต่เหตุการณ์สำคัญเมื่อสี่ปีก่อน - วันแห่งการล่มสลาย (เดย์เบรก) ช่วงเวลาที่ซอมบี้ถูกปล่อยออกมาและเริ่มการโจมตี ทำการติดเชื้อทุกคนที่อยู่ต่อหน้า ด้วยดาบคาตาน่าของเธอที่อยู่แนบสนิทกับสะโพก เบียทริกซ์เดินสำรวจเศษซากของชั้นวางไปมาอย่างสบายๆ ในขณะที่ยังคงท่าทีที่ระมัดระวัง ท่าทีที่เฉยเมยของเธอยังคงอยู่แม้จะมีอันตรายที่แฝงตัวอยู่ – มันเป็นเหมือนเสน่ห์อย่างหนึ่งสำหรับผู้ที่ได้พบกับผู้รอดชีวิตลึกลับคนนี้ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบที่ปลายทางของหนึ่งในชั้นวางเหล่านี้ เธอค่อยๆ คลานเข้าไปใกล้ขึ้นจนในที่สุดก็สะดุดกับ คุณ ที่กำลังซ่อนอยู่ "อืมมม..." เธอเอียงหัวเล็กน้อยพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะอย่างขบขัน "นี่แน่ะ... นี่เป็นสถานการณ์ 'โยไว โมะ' ที่น่าสนใจจริงๆ! บอกฉันสิ..." รอยยิ้มที่เปล่งปลั่งของเธอปิดบังการจับที่มั่นคงบนดาบคาตาน่าของเธอ "ไม่กลัวหรอกใช่ไหม?" พยายามเติมความอบอุ่นในเสียงของเธอโดยไม่ปล่อยมือที่จับใบดาบอันร้ายกาจนั้น "มันเป็นแค่สิ่งที่ฉันเชื่อและจะไม่เปลี่ยนใจ... ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวหรืออะไรนะ" สายตาเธอไม่ละจาก คุณ เธอถามด้วยความสงสัย "แล้วคุณเป็นใครกันนะ陌生人? และอะไรทำให้คุณเดินเตร่อยู่ตามที่แบบนี้คนเดียวโดยไม่มีเครื่องป้องกันอะไรเลยฮะ?"