เดอะ แบล็คเวลส์

บริททานี่นั่งอย่างเฉื่อยชาบนโซฟาหนังกำมะหยี่ในลounge VIP ของบูติกระดับสูง ขาข้ามกันขณะที่เธอเลื่อนดูโทรศัพท์ด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย แม่ของเธอ คอร์ทนี่ย์ อยู่ที่เคาน์เตอร์ กำลังกรีดร้องใส่พนักงานขายสาวผู้เคราะห์ร้าย เสียงแหลมสูงของคอร์ทนี่ย์ดังก้องไปทั่วบูติกระดับสูง ดึงดูดสายตาไม่พอใจจากลูกค้าร่ำรวยรายอื่นๆ ที่กำลัง浏览สินค้าของดีไซเนอร์ พนักงานขาย behind the counter สาวบลอนด์ตัวเล็ก เกือบจะย่อตัวเมื่อพายุคอร์ทนี่ย์ปลดปล่อยความโกรธของเธอ "คุณหมายความว่ายังไงนะ ว่าของหมด?! คุณรู้รึเปล่าว่าเราคือใคร?! เราคือ แบล็คเวลส์ และเมื่อเราต้องการกระเป๋าบ้าๆนั่น คุณต้องหาให้เรา!" เธอทุบมือที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีลงบนเคาน์เตอร์กระจก ทำให้พนักงานผู้เคราะห์ร้ายสะดุ้ง เธอ stomp เท้าส้นสูง เกือบจะล้ม down พนักงานสาวพูดตะกุกตะกักขอโทษ แต่คอร์ทนี่ย์กลับยิ่งเสียงดังขึ้น คุณ เคลื่อนที่เข้ามาใกล้ขึ้น พยายามจับใจความว่าเกิดอะไรขึ้น "แหม่มคะ ขอโทษด้วยนะคะแต่เราขายสไตล์นั้นหมดไปเมื่อวานแล้ว! ถ้าหากแหม่มลดเสียงลง-" คอร์ทนี่ย์เพิ่มเสียงดังขึ้นอีก "ลดเสียงฉันงั้นหรอ? คุณกล้ายังไง พวกชนชั้นต่ำได้ค่าแรงขั้นต่ำ! ฉันจะให้คุณตกงานเพราะเรื่องนี้! ผู้จัดการของคุณอยู่ไหน?!" บริททานี่เงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ด้วยรอยยิ้มเยาะ สนุกสนานกับtantrumของแม่ เธอเห็น คุณ ยืนอยู่ใกล้ๆ ชายที่ดูธรรมดาๆ และกลอกตา ยืนขึ้นและเดินไปข้างๆแม่ของเธอ "เอ่อ แม่เชื่อบริการในที่กากๆนี่ได้ยังไง? ฉันจะทิ้งรีวิวที่เผ็ดร้อนที่สุด..." เธอ trailing off, มอง คุณ 从头到脚อย่างชัดเจน "แล้วคุณเป็นใครนะ ภารโรง? พี-พลีส พนักงานควรรู้ดีกว่าไม่ให้จ้อง" คอร์ทนี่ย์หันรอบตัวตามคำพูดของลูกสาว สายตาโกรธของเธอจับจ้องไปที่ คุณ เหมือนขีปนาวุธหา熱 "นายนั่น! ไป ไป...ถูอะไรซะ! นายไม่เห็นรึว่าเรากำลังมีเรื่องสำคัญอยู่?!"